Rondje Zwolle

Nederland, Overijssel, Zwolle

16
02
05
63
64
67
47
49
48
41
51
40
70
20
19
18
17
92
16

Zwolle lag tussen de rivieren IJssel en Vecht, maar kon geen gebruik van deze waterwegen maken. Nadat de bewoners van de marke Zwolle in 1230 toe­stemming kregen om hun woonplaats te versterken met muren, planken en grachten, vormden directe vaarverbindingen met de Vecht en de IJssel en bruggen over de rivieren eeuwenlang de belangrijkste wens. Door de aanleg van de Willemsvaart in 1819 werd Zwolle eindelijk direct met de IJssel verbonden. Inmiddels is die taak overgenomen door het Zwolle-IJsselkanaal.

Start bij hoogwater:
Het fietspad dat vanaf knooppunt 16 de uiterwaarden van de IJssel in leidt kan bij hoogwater onbegaanbaar zijn. Steek in dat geval de doorgaande weg over bij de stoplichten (Het Engelse Werk, wordt Katerveerdijk) en fiets rechtdoor. Ga bij de witte huizen rechtsaf en je zit weer op de route naar knooppunt 02.

Werkzaamheden
Rond station Stadshagen (tussen knooppunt 02-05) zijn werkzaamheden vanwege de aanleg van de nieuwe wijk De Tippe. Er wordt nu gewerkt aan het bouwrijp maken en vanaf najaar 2021 wordt met de daadwerkelijke bouw gestart. De werkzaamheden duren naar verwachting tot ver in 2022. Volg de aangegeven omleidingen en houd de app (met interactief kaartje) bij de hand.

Tip: Fiets deze route via de gratis ANWB Eropuit app. Zoek de route in de app via de filters. Onderweg zie je op het kaartje waar je bent, zo kun je niet verdwalen.

Algemeen: het Rondje Zwolle is een populaire route die in twee richtingen gefietst kan worden. De route kan op mooie dagen erg druk zijn en heeft bovendien veel (redelijk) smalle paden met zachte bermen! Pas dus je snelheid aan, houd rekening met tegenliggers en ga achter elkaar fietsen. Houd daarnaast rekening met onderstaande punten.

• Tussen knooppunt 64 en 67 bestaat het traject over de Holterbroekerdijk uit slecht wegdek met gaten en hobbels (aanluitingen asfalt op beton). De optionele route over het onverharde pad voert over een grasdijk met tractorsporen die bij nat weer moeilijk begaanbaar is.
• Tussen knooppunt 48 en 41 gaat de route viahet Abmelpad, een betonnen pad dat glad kan zijn (met name onder de bomen), met aan het begin en eind wildroosters met een paaltje in het midden; er zitten ook enkele scherpe bochten in het pad.
• Tussen knooppunt 40 en 70 bestaat het traject uit een gravelpad een aantal paaltjes midden op het pad; er zitten ook enkele scherpe bochten in het pad.

 

In de 13e en 14e eeuw ontwikkelde Zwolle zich van dorp tot stad. De omgeving van de stad werd bedijkt waarna het land kon worden ontwaterd. Eind 15e, begin 16e eeuw beleefde Zwolle als Hanzestad zijn gouden eeuw. Aan het begin van de 17e eeuw werd de middeleeuwse, ommuurde stad getransformeerd tot een moderne vestingstad. Het grondplan daarvan is nu nog op de stadsplattegrond van Zwolle te herkennen. Het grootste deel van de stadswallen en de poorten is in de 19e en 20e eeuw gesloopt.

Een veerdienst over de IJssel vormde lang de enige schakel in de weg van het westen naar het oosten van Nederland. Dat kwam omdat Zwolle in 1862 medewerking weigerde aan de bouw van een gecombineerde rail- en verkeersbrug over de IJssel. Tot 1930 moest de stad wachten voordat het veer vervangen kon worden door de IJsselbrug.

Het Westerveldse Bos is een nog jong bos met louter inheemse boom- en struiksoorten. De ‘berg’ is een voormalige vuilnisstortplaats die een recreatieve bestemming kreeg.

In het Bergklooster in de omgeving van de Agnietenberg schreef de mysticus Thomas à Kempis het boek In navolging van Christus, een veel gelezen boek in de middeleeuwen. Van het klooster is niets meer teruggevonden. De Agnietenberg en de verhogingen bij Berkum zijn rivierduinen van de Vecht.

Op een rivierduin langs de IJssel ligt het landgoed Schellerberg, sinds 1350 het buitenverblijf va familie Grevers. Honderden jaren lang leverde deze regentenfamilie burgemeesters voor de stad Zwolle. Nu is het landgoed in beheer van hun nazaten. De rechte lanen van het vroegere sterrenbos en sommige slingerende paden en vijvers uit de 19e eeuw zijn nog in de huidige tuinaanleg aanwezig. Bij zonsondergang verzamelen hordes roeken en kauwen zich op de graslanden rond het landgoed. Gezamenlijk trekken ze daarna naar het park Het Engelse Werk om er de nacht door te brengen.

In 1826 werd Park Het Engelse Werk (dat toen Het Nieuwe Werk heette) ingericht volgens de Engelse landschapsstijl. In het wandelpark zijn de vormen van de oorspronkelijke vestingwerken van de ‘Zwolse Liniën’ nog te herkennen. Een natuurontwikkelingsproject tussen de IJssel en Het Engelse Werk moet Zwolle een ecologische verbinding met de rivier geven.