Reeuwijkse Plassenroute

Fietsveiligheid: houd op deze route rekening met onderstaande punten; pas je snelheid aan, houd rekening met tegenliggers en mederecreanten en ga waar nodig achter elkaar rijden.
• Op de smallere paden kan het bij mooi weer vrij druk zijn met wandelaars en fietsers, zeker in het weekend of op vrije dagen – dit geldt zeker voor het eerste deel van de route: 94-33-31.
• Tussen 52-32-34 bevinden zich enkele vrij steile bruggen.
• Tussen 32-34 steekt de route de op- en afritten naar de A12 over; kijk hier goed uit, de auto's hebben voorrang!
• Tussen 18-19 steekt de route de drukke N11 over; kijk hier goed uit.

Toegankelijkheid: deze route is in principe geschikt voor extra brede fietsen (driewielers, bakfietsen, etc.), mits je rekening houdt met bovenstaande punten (steile bruggen!). Op drukke dagen is het minder verstandig om deze route te rijden, met name vanwege het smalle stuk 94-33-31. 

De stervormige Wiericker­schans (1673) was onderdeel van de Oude Hollandsche Waterlinie. In tijden van oorlog kon een strook land van Mui­den tot Gorinchem onder water worden gezet. Knappe jongen die daar doorheen kwam! Maar op dit punt aan de Oude Rijn was de linie het smalst en dus het zwakst. Het fort kwam ter versterking. Het ligt er nog in de oorspronkelijke staat. Wel zijn de brede gracht en de wallen nu weelderig begroeid.

Home-roasting is in. Steeds meer mensen branden thuis hun eigen koffie. Bij Museum/proeverij De Koffietuin kunt u het ook proberen om vervol­gens op het terras te genieten van het resultaat. Het wordt nog lastig kiezen, want er zijn meer dan 25 soorten koffie. Uiteraard is het ook mogelijk een gewoon bakkie te bestellen. Al dan niet met een punt home­made appeltaart, brownie of vega pasteitje (Nieuwerbrug Weijpoort 12, zomer za en zo 11-17 uur).

De Reeuwijkse Plassen zijn in de 18e eeuw ontstaan door het afgraven en uitbaggeren van veen. En er is iets aan de hand met de plassen: ze zijn rechthoekig van vorm. Dit heeft alles te maken met hoe de grond hier zo’n duizend jaar geleden geschikt werd gemaakt voor de akkerbouw. Het onbe­woonbare moeras moest zó worden bewerkt dat er gewas­sen konden groeien. Eerst moest het water worden afge­voerd.

En ze zijn niet lukraak gaan spitten, nee, ze deden het volgens een vast patroon. Haaks op een bestaande water­loop groeven ze parallel lopen­de sloten, van ongeveer dezelf­de lengte en op gelijke afstand van elkaar. Zo ontstonden de lange stroken grond, die de 18e­-eeuwse turfstekers aantroffen in het landschap. En zij groeven volgens de oude patronen, strook voor strook. Vandaar.

De toren Wierickewachter bij de brug over de Dubbele Wiericke geeft een goed uitzicht op de omgeving en geeft informatie over wat er in de omtrek te zien is, zoals de vissluis, het gemaal, de maatregelen tegen bodeminklinking en tegen de CO2-afgifte van het veen enover  de waterhuishouding van het gebied. En niet te vergeten het prachtige landschap van het Groene Hart, met de torenspitsen van Gouda, Haastrecht, Hekendorp, Waarder en Driebruggen.

Streekmuseum Oudheidka­mer Reeuwijk is een oudheidka­mer van formaat. In kwantiteit én kwaliteit. In de sloot voor de deur drijft een paar sluipwijker­tjes. Deze speciaal voor ondiepe poldersloten ontworpen schuit­jes zetten de toon. Want de turfwinning in Sluipwijk en Reeuwijk vormt de ruggengraat binnen de vaste collectie. De ka­chel in de boerenwoonkeuken is vanzelfsprekend turfgestookt. Een turfstekershuisje, een stoephok en de zondagse voor­kamer doen oude tijden herle­ven. En de boerderij uit 1907 die onderdak biedt, is eigenlijk een museumstuk op zich (Reeuwijk Oudeweg 3, www.streekmuseumreeuwijk.nl, wo., za. en zo. 13-17 uur).