Leenderbosroute

Extra routeaanwijzing:
• Start: ga bij het verlaten van de parkeerplaats linksaf, richting de doorgaande weg. Steek deze niet over, maar ga linksaf 'tegen de richting' op het fietspad , om na ca. 50 m links het pad in te gaan. Je bent nu op de route naar 55.
• Na knooppunt 02 kan de route wat onduidelijk zijn. Ga na het oversteken van de (drukke) Luikerweg aan het einde van het fietspad linksaf de Venbergseweg op, dan ziet je het volgende bordje staan: rechtdoor richting knooppunt 98.

Fietsveiligheid: houd op deze route rekening met onderstaande punten; pas je snelheid aan, houd rekening met tegenliggers en mederecreanten en ga waar nodig achter elkaar rijden.
• Tussen 53-55 gaat de route over een smal fietspad; ga hier achter elkaar fietsen.
• Kort na 02 steekt de route de drukke Luikerweg (afslag van de N69) over.
• Tussen 45-91-44 gaat de route deels over een smal fietspad van slechte kwaliteit met flinke boomwortels; wees bedacht op hobbels!
• Tussen 44-69 gaat de route deels over een onverharde zandweg met veel gaten; hier rijdt veel landbouwverkeer; bij langdurige regen kan de weg modderig worden, bij droogte mul; stap zo nodig af.
• Net na 52 bevindt zich in het bos een scherpe bocht in het smalle fietspad.
• Tussen 52-20 gaat de route over een smal fietspad; ga hier achter elkaar fietsen.
• Bij 53 steekt de route de zeer drukke Valkenswaardseweg (N396) over; kijk hier goed uit.

Toegankelijkheid: deze route is ongeschikt voor extra brede fietsen (driewielers, bakfietsen, etc.) vanwege bovengenoemde smalle paden en ander punten (mul zand).

Het Leenderbos is een wandel- en fietsgebied bij uitstek. Het ligt op een hoge zand­rug tussen de beken Tongelreep (in het westen) en Strijper Aa (in het oosten). Begin 20e eeuw bestond het Leenderbos vrijwel geheel uit heide en stuifzanden. Omstreeks 1936 was het grootste deel van het gebied door de staat aangekocht, met het doel het gebied groten­deels in bos om te zetten. De we­gen die door het Leenderbos lopen zijn niet volgens het toen gebruike­lijke rechthoekpatroon aangelegd. Men nam de reeds aanwezige, kronkelige zandwegen als uit­gangspunt. Het aldus ontstane bos met de grillige indeling maakt het tegenwoordig tot een aantrekkelijk wandelgebied.

De Venbergse Watermolen aan de Dommel werd voor het eerst vermeld in 1227 als eigendom van de abdij van Postel. Deze norbertij­nenabdij werd in 1140 gesticht door ridder Fastradus van Utwich. Zijn bedoeling was het klooster in dienst te stellen van de zedelijke en stoffelijke verheffing van de arme bewoners van de streek. Bovendien was het een rustplaats voor reizigers. Om een rendabele exploitatie van de watermolen te garanderen waren de boeren uit de omgeving verplicht hier hun graan te laten malen bij deze ‘dwangmolen’.

Het dorp Dommelen kreeg lan­delijke bekendheid dankzij zijn bierbrouwerij.

Ten zuidwesten van Waalre staat 500 m van de route af (bij 44 even richting 25) langs de dalflank van de Dommel een gerestaureerde volmolen. Met een volmolen werd gevold, een begrip uit de wolindustrie. Het vollen beoog­de wollen weefsels in één te werken of te vervilten. Hiermee werd de stof dichter, zwaarder en beter bestand tegen slijtage. Het vollen in de watermolen ge­beurde met stampers welke door waterkracht opgeheven werden en vervolgens in de vol­kom vielen. Tegenwoordig wordt de molen ook – op bescheiden schaal – gebruikt voor het opwekken van energie. Hiermee worden circa 15 huishoudens van groene stroom voorzien.

Waterplas De Meeris, ook wel bekend als het Gat van Waalre, bevindt zich ten noorden van Waalre. Deze plas van 15 ha is in de jaren zestig ont­staan door zandwinning. Met het zand is onder meer het verkeers­plein De Hogt aangelegd. In de diepe zoetwaterplas oefenen nu de lokale duikvereniging en de duikteams van de politie en de brandweer. In de rietbegroeiing leven onder meer baars, snoek en soms ook paling.