Zeewolderoute

Nederland, Utrecht, Zeewolde

21
19
17
73
74
75
69
68
63
62
39
38
37
60
64
65
66
78
76
40
43
44
45
20
21

Zeewolde is bijna helemaal omgeven door bos en water. Het is zelfs een van de bosrijkste gemeenten van Nederland. Het is ook het nieuwste dorp van Flevoland. Het karakter verschilt nogal van de andere dorpen in Flevoland, die vooral gebouwd zijn als steunpunt in het agrarische land. Zeewolde lijkt met zijn lange zandstranden, jachthavens, parken, onmetelijke wouden en faciliteiten voor golf bedoeld voor de vrijetijdsbesteding van de mens. De eerste bewoners van Zeewolde arriveerden in 1984.

Zeewolde heet zo vanwege het ‘wold’ dat bij het droogvallen van de bodem in 1968 tevoorschijn kwam. Dikke boomstronken, restanten van wat ooit een reusachtig woud was, waren in het water geconserveerd maar in de open lucht rotten de restanten snel weg. Opmerkelijk aan het moderne Zeewolde is de kerktoren in het centrum. Hier wordt gebroken met de traditie in de polderdorpen om de kerktorens van de verschillende geloofsrichtingen te spreiden en even hoog te maken om de schijn te vermijden dat er één wordt voorgetrokken. Hier domineert een enkele kerktoren van één kerkelijk centrum, waarin zowel de katholieken als de protestanten, gereformeerden en vrijzinnigen onderdak vinden. Andere opvallende gebouwen in Zeewolde zijn de bibliotheek (architect Koen van Velsen) en de kleurrijke door Sjoerd Soeters ontworpen supermarkt met appartementen.

Westelijk van de Groenewoudseweg ligt het Populetum, een populierenbos. Daar staat de grootste collectie populierensoorten van Nederland.

Het Horsterwold is met vierduizend hectare een van de grootste loofwouden van Nederland. Het is vanaf 1973 aangeplant op goede voedzame grond. De houtopbrengst is daardoor twee- tot driemaal hoger dan elders in Nederland. Het hart van het Horsterwold is een stiltegebied en heeft een natuurfunctie. Het ontwikkelt zich tot een ‘oerbos’ met veel reeën, nachtegalen en bruine kiekendieven. Je moet nog wel zeventig jaar geduld hebben om het effect volledig te beleven. Langs het randmeer ligt het accent op recreatie en heeft het Horsterwold een parkachtig karakter met veel fietsen wandelpaden. Op sommige plaatsen komen naaldbomen voor. De klei is hier dankzij de vele schelpdieren uit de Zuiderzeeperiode kalkrijk en daarom niet geschikt voor naaldbomen. Maar bij Zeewolde komt zand uit het pleistoceen aan de oppervlakte waarop de naaldbomen zich wel thuis voelen. Dankzij dit zand hoeft er in Zeewolde ook niet geheid te worden. Je fietst langs een leuk hoekje van dit bos voor kinderen: speelbos De Zevensprong, waar kinderen kunnen klimmen, over een touwbrug lopen, hutten bouwen en nog veel meer.

De nieuwere IJsselmeerpolders: oostelijk en zuidelijk Flevoland, zijn van het oude land gescheiden door randmeren die in breedte variëren van vijfhonderd meter tot enkele kilometers. De meren zorgen ervoor dat de waterhuishoudingen van het oude en het nieuwe land van elkaar gescheiden zijn. Zonder die scheiding zouden vooral problemen ontstaan als het oude land een stuk hoger ligt dan het nieuwe land: het water zakt dan weg uit het oude land met als gevolg verdroging, terwijl op lagergelegen plekken juist wateroverlast ontstaat. De randmeren zijn ook belangrijk voor natuur en recreatie. Tijdens deze fietsroute passeer je diverse stranden en jachthavens.