Voerstreekroute

Nederland, Limburg, Slenaken

84
428
427
426
425
424
423
422
431
100
80
81
430
429
84

De Voerstreek bestaat uit een prachtig, kleinschalig heuvellandschap. Het oogt niet zo 'aangekleed' als het aangrenzende Mergelland, waar het toerisme een grote rol speelt. De grensovergang bij Slenaken illustreert dit verschil duidelijk. Van het Klein- Zwitserlandachtige vakantiegebied, met zijn keurig onderhouden hotels, komt u in de agrarische streek rond Teuven, waar Belgische planologische inzichten het beeld hebben bepaald. Hier zijn de bermen niet aangeharkt, maar loopt de kale weg gewoon door in het erf van de huizen.


Werkzaamheden op de route
Tussen knooppunt 431 en 100 vinden werkzaamheden plaats. Er is een goed aangegeven omleiding vanaf knooppunt 422 rechtstreeks naar 100. U fietst in dat geval niet door 's-Gravenvoeren, maar wordt eromheen geleid.

De route begint met een indrukwekkende afdaling naar Slenaken. Via een prachtige holle weg daalt u af naar het dal van de Gulp.

Het dorp Slenaken is dankzij zijn ligging in het Heuvelland een aantrekkelijke bestemming voor toeristen. Dat het gebied al lang in trek is, bewijst de ‘slijpsteen van Slenaken’. Aan de noordwestelijke rand van het dorp ligt bij het riviertje de Gulp een markante zwerfkei in de bosjes (niet aan de route). Na onderzoek bleek het om een prehistorische slijpsteen voor vuurstenen gereedschap te gaan.

De weg van Slenaken naar Teuven (België) volgt de loop van de Gulp. Je passeert Kasteel Sinnich, voormalige abdij van de augustinessen, dan Kasteel Notre Dame of Obsinnich en vervolgens het spoorwegviaduct van de spoorlijn Tongeren–Aken uit de Eer-ste Wereldoorlog. Deze belangrijke schakel in het traject tussen Antwerpen en het Ruhrgebied werd door de Duitsers vlak langs de grens met het toen neutrale Nederland aangelegd. Net voor Sint-Martens-Voeren fiets je nog een keer onder de spoorlijn door.

Via het Veursbos kom je in het Voerdal. Sint-Pieters-Voeren is vooral bekend vanwege de Commanderij. Vanaf 1240 tot de Franse revolutie behoorde het landgoed aan de Duitse Orde, een van oorsprong geestelijke ridderorde. De oudste gebouwen van het huidige kasteelcomplex zijn echter van rond 1650. Het riviertje De Voer ontspringt hier in de vijvers van de Commanderij en komt onder Eijsden uit in de Maas. Forel gedijt goed in dit water; de kasteelvijvers worden al eeuwenlang gebruikt voor de kwekerij van deze streekspecialiteit.

De Voer wordt geflankeerd door heuvels met bossen, akkers, weilanden en boomgaarden. Bij Sint-Mar-tens-Voeren verenigt de Veurs zich met de Voer en even verderop vloeit de Noorbeek in het riviertje. In ’s Gravenvoeren loopt de Voer in gekanaliseerde vorm langs de route, met veel kleine bruggetjes naar de huizen. Hier is ook het Bezoekerscentrum Voerstreek, Pley 13 (Kerkplein) (www.voerstreek.be).

Tussen Mesch en Libeek slingert de route over smalle binnenwegen door een mooi landschap met een aantal majestueuze hofboerderijen. Net buiten Libeek ligt direct aan de route een imposant exemplaar. Dit is Zuid-Limburg op z’n puurst: steile klimmen, scherpe afdalingen en fraaie vergezichten.

Het dorp Mheer ligt op de grens van de mergelbouw in westelijk Zuid-Limburg en de vakwerkbouw in het oostelijke deel. Prominent in het dorp gelegen is het kasteel Mheer, een fors 14e-eeuws slot met een voorburcht. In de hardstenen toegangsbrug zijn markante halfronde zitjes aangebracht. Op last van de kasteelheer werd de St. Lambertuskerk (1877) door architect P.J.H. Cuypers naast het kasteel geplaatst en niet, zoals de parochie wilde, halverwege Banholt.

Ulvend is een bijzonder plaatsje: de Nederlands-Belgische grens loopt precies door het gehucht heen. De woningen zijn verdeeld tussen de gemeenten Margraten en Voeren.

Wil je meer weten over deze route?

In het NPO Radio 5 programma Thuis op 5 vertelt onze wandel- en fietsexpert Marieke Haafkens meer over deze wandelroute en wat er allemaal te zien is. Luister hier.