Autotest Suzuki Swift 1.0 Boosterjet Smart Hybrid

Zoek andere autotests

Van achteren naar voren

Suzuki Swift 1.0 Boosterjet Smart Hybrid | prijs vanaf: € 17209 | in de showroom vanaf: april 2017
Jul 2017 - Frank Buma

Hoewel de nieuwe Suzuki Swift nog altijd klein van stuk is, kun je nu als volwassene fatsoenlijk achterin zitten. Maar in plaats daarvan loop je op de bestuurdersstoel tegen problemen aan.

Conclusie

De nieuwe Suzuki Swift is er qua binnenruimte op vooruit gegaan, zoals ook de veiligheidsuitrusting een welkome impuls heeft gekregen. Bovendien is hij dankzij z’n – optionele - hybride aandrijving lekker zuinig. Van het oude stuurkarakter hadden de Japanners echter af moeten blijven. En een betere geluidsisolatie was ook niet weg geweest.

Type auto en prijs

Hoewel de Suzuki Swift al sinds de jaren ’80 een begrip is, speelt de kleine gezinsauto pas een prominente rol in het B-segment sinds de introductie van de vierde generatie. Dat gebeurde in 2005. De Japanners brachten toen een sterk op de Mini Cooper gelijkend model op de markt, met soortgelijke sportieve rijeigenschappen maar een veel vriendelijker prijskaartje. Alle Swifts die sindsdien zijn verschenen, worden naar die auto gemodelleerd. De zesde generatie vormt daarop geen uitzondering. Uiteraard is de nieuwste versie wel een paar centimeter gegroeid, wat vooral de passagiers en hun bagage ten goede komt. Daarnaast kun je de kleine Suzuki voortaan bestellen met adaptieve cruise control, een rijhulpsysteem dat in deze klasse nog niet gebruikelijk is. De mogelijkheid om voor een hybride versie te kiezen, komt eveneens nauwelijks voor. Prijzen beginnen bij € 15.499. Voor dat geld koop je een vijfdeurs Swift; het driedeurs model is komen te vervallen. De eenvoudigste uitvoering met Suzuki’s hybride systeem kost € 18.999, waarmee de Swift voordeliger is dan een soortgelijke Toyota Yaris. Daarbij moet overigens wel worden aangetekend dat Toyota voorziet in een volwaardige elektromotor, waar Suzuki volstaat met een elektrische startmotor. Afgezet tegen de rest van de concurrentie valt de prijsstelling van de Swift scherp te noemen, al zijn de Seat Ibiza en Nissan Micra nog iets voordeliger in aanschaf.

Hoe rijdt de Suzuki Swift 1.0 Boosterjet Smart Hybrid

De Swift was de laatste Suzuki die niet werd geplaagd door een besturing met een vage middenstand. Helaas heeft die aangename eigenschap het veld moeten ruimen; de nieuwste versie van de kleine gezinsauto vereist op lange rechte stukken net zoveel stuurcorrecties als de rest van het Suzuki-modellengamma. Dat maakt het afleggen van grote afstanden vermoeiend, temeer daar de Swift knap rumoerig is. Met name op de snelweg dringen banden- en windgeluiden het inzittendengedeelte binnen. Gek genoeg werkt de besturing wel weer naar behoren wanneer je een stevig potje met de Suzuki gaat sturen: de Japanner gaat als op rails de hoek om. De onderstelafstemming is stevig, maar niet oncomfortabel. Hoewel je op basis van zulke omschrijvingen niet direct aan een hybride moet denken, maakten wij onze testkilometers wel degelijk met een dergelijke uitvoering. Suzuki klikt de speciale startmotor gewoon op hun bestaande benzinemotor, in ons geval een 112 pk sterke driecilinder met turbo. ‘Smart Hybrid Vehicle’ noemen ze de toevoeging zelf: met behulp van een start generator wordt de energie die vrijkomt bij het afremmen in een lithium ion accu opgeslagen. Van die energie kun je op een later moment weer gebruik maken, bijvoorbeeld bij het accelereren. Je merkt er verder weinig van, behalve aan de pomp: tijdens onze praktijkproef scoorde de Swift een keurig verbruikscijfer. De driepitter die aan de aandrijflijn ten basis ligt, is lekker pittig. Met name onderin: de krachtbron heeft maximaal 170 Nm te vergeven en is al vanaf 1.700 toeren bij de les. Schakelen is helaas geen genoegen; de vijfbak werkt nogal hakerig, wat in schril contrast staat tot het karakter van de auto. Hoewel de zittingen van de voorstoelen aan de korte kant zijn, bieden de rugleuningen voldoende steun. Je zal er alleen niet vaak met je rug tegenaan zitten, omdat je vanwege de rechtopstaande voorruit geregeld uit je stoel moet komen om te zien of het verkeerslicht al op groen is gesprongen. Nu de handgreep van de achterportieren is verplaatst van de koets naar het raam, is de dode hoek over je rechterschouder alleen maar groter geworden. En dat terwijl de veiligheidsuitrusting voor een auto in deze klasse opmerkelijk mag worden genoemd. Zo kun je adaptieve cruise control bijbestellen, een rijhulpsysteem dat overigens zijn diensten staakt zodra je minder dan 30 kilometer per uur rijdt. Onder die snelheid let de Swift nog wel op, maar zal je zelf een eventuele noodstop moeten uitvoeren. Die remassistent maakt deel uit van de standaarduitrusting. Rijstrookassistentie is – net als adaptieve cruise control – voorbehouden aan het duurste uitrustingsniveau.

De Suzuki Swift 1.0 Boosterjet Smart Hybrid van binnen

Voor de vierde generatie van de Swift diende de Mini Cooper als voorbeeld. De Japanners kijken schijnbaar nog altijd met een schuin oog naar het Duitse rolmodel, want het stuurwiel lijkt als twee druppels water op dat van de Mini. Gelukkig is het binnenste van de Suzuki verder vrij van tuimelschakelaars of een grote ronde klok. De ergonomie is dik in orde. Je zou het interieur van de Swift zelfs saai kunnen noemen; alleen een witte sierstrip, die horizontaal over het dashboard loopt, zorgt nog voor een beetje kleur aan boord. De overige materialen zijn gemaakt van zwart, hard plastic. Verder is de deurbekleding opvallend dun. Dankzij de toegenomen afmetingen zijn volwassenen op de achterbank beter af. De beenruimte is ruim voldoende; om met je kruin vrij te zitten, moet je alleen niet te lang zijn. De afmetingen van de kofferbak groeiden met de Swift mee, zodat je voortaan minimaal 265- en maximaal 947 liter bagage kunt meenemen. Die moet je dan wel eerst over een forse tildrempel heen tillen. Bovendien ontbeert de kleine gezinsauto een vlakke en een dubbele laadvloer.

De Suzuki Swift 1.0 Boosterjet Smart Hybrid en het milieu

Aan de basis van beide hybride varianten staan een tweetal reguliere brandstofmotoren. Die lopen allebei op benzine en leveren minimaal 90- en maximaal 112 pk. Een brandstofbesparend start/stop-systeem is opmerkelijk genoeg niet standaard; daarvoor zal je zo’n zogenaamde Smart Hybrid moeten kopen. De Nederlandse importeur geeft voor de door ons gereden Boosterjet-uitvoering een verbruik op van 1 op 23,3. Wij kwamen daar in de praktijk dicht bij in de buurt met een score van 1 op 21,3.

Gerelateerde autotests

Meer autotests: ANWB autotest