Schorfroute

Nederland, Limburg, Grashoek

21
12
06
20
10
82
08
95
81
09
29
21

De route voert door beboste zandgronden en door de uitgestrek­te akkers van het open, agrarische Peellandschap, afgewisseld door rustieke, kleine dorpen. Tussen deze dorpen ligt het ontginningsgebied De Schorf waarnaar deze fietsroute is vernoemd. Verder passeer je kanalen en vaarten die in de 19e eeuw zijn gegraven voor de afwatering van De Peel en voor het transport van de turf. De Peel staat bekend om de vele varkensstallen.

 

In Grashoek vertrekt de route vanaf het startknooppunt 21 richting knooppunt 12. Deze staat echter niet op het kerkplein aangegeven. Ga daarom vanaf de parkeerplaats met de rug naar de kerk linksaf de Roomweg op en verlaat het dorp in zuidelijke richting.

Rond 1900 was Grashoek een troosteloos oord te midden van uit­gestrekte heidevelden, bossen, moe­rassen en graslanden. Op initiatief van de plaatselijke priester werd 60 ha woeste grond ontgonnen en werden bloembollentelers uit de Haarlemmermeer naar Grashoek ge­lokt. De onderneming mislukte jam­merlijk. In 1912 kreeg Grashoek een eigen kerk met school en ontwikkel­de het zich tot een volwaardig dorp.

De Noordervaart werd in 1810 aangelegd en is een onderdeel van het Grand Canal du Nord, de door Napoleon gedeeltelijk aangelegde kanaalverbinding tussen Antwerpen en het Rijnland. Vier jaar later werd de aanleg gestaakt. In 1853 werd het kanaal tussen Nederweert en Berin­ge alsnog geschikt gemaakt voor de scheepvaart. De schepen vervoerden huisvuil en turf, later veevoer. Veel later werd het kanaal alsnog door­getrokken om de Vlakbroek, een na­tuurgebied ten zuidwesten van Ko­ningslust, te ontwateren.

De Peel is pas sinds het einde van de 19e eeuw op grote schaal ontgon­nen. Veel dorpen in de streek zijn dus nog betrekkelijk jong. De oudere ne­derzettingen bevinden zich op de hoger gelegen dekzandruggen. De Schorf is een relatief jong land­bouwgebied. Het dateert van de 20e eeuw en de laatste verveningen vonden nog plaats rond 1960.

Bij knooppunt 8 bent u aangekomen bij de grens van het Nationaal Park De Groote Peel. Dit grote hoogveenres­tant geeft een goed beeld van het landschap vóór de ontginningen. In het bezoekerscentrum Mijl op Zeven (via knooppunten 07 en 05, ca 10 km retour) kunt u alle in­formatie over het ontstaan van De Peel verkrijgen. Vanuit het bezoe­kerscentrum starten diverse gemar­keerde wandelingen.

Het ‘Peeldorp’ Meijel lag aan de rand van het oorspronkelijke Peelge­bied en vormde al sinds de Romeinse tijd het startpunt voor de moeizame tocht door De Peel. Pas in 1861 werd de eerste verharde weg door De Peel van Meijel naar Asten aangelegd.

Het dubbelkanaal – het Kanaal van Deurne en de Helenavaart – is door de houtwallen een aantrekke­lijk element in het landschap. Toen in 1880 de gemeente Deurne zelf de exploitatie van het veen ter hand nam, mocht zij uit concurrentieover­wegingen geen gebruikmaken van de Helenavaart (eigendom van de firma Van der Griendt) en werd pa­rallel aan de al bestaande vaart het Kanaal van Deurne gegraven.