Bij bijzondere manoeuvre altijd aansprakelijk?

Vraag gesteld door mw. LH op 12 mei 2015

Ik heb een aanrijding gehad op een openbaar parkeerterrein. Ik zat in mijn auto om uit te parkeren. Ik zag een andere auto het parkeerterrein oprijden die een parkeerplek zocht. Ik heb gewacht met uitrijden. Toen de ander een parkeerplek ingereden was en de weg achter mij vrij was, heb ik mijn auto achteruit gereden, uit het parkeervak. Op het moment dat ik stilstond om de auto in zijn vooruit te zetten, reed de andere auto het zojuist ingereden parkeervak weer uit (om de auto rechter te zetten). Daarbij reed zij tegen mijn achterkant op. Zij verklaarde mij niet gezien te hebben en samen hebben we het schadeformulier ingevuld en ondertekend.

Tot mijn verbazing ontving ik van mijn schadeverzekering een brief waarop stond dat de tegenpartij mij voor 50% aansprakelijk stelt. De schade is door mijn verzekering al uitgekeerd en ik verlies ook 2% no-claim korting.

Ik ben het op de eerste plaats niet eens met de aansprakelijkheidstelling. Ten tweede vind ik dat de verzekering eerst met mij had moeten overleggen of ik het zelf wil betalen (als ik wettelijk aansprakelijk ben) of dat zij het bedrag betalen.

Wat is uw zienswijze in het beschreven geval? Ben ik wettelijk 50% aansprakelijk? Op het moment dat ik aan de bijzondere manoeuvre begon, stond de ander stil het parkeervak, en ik had toch niet kunnen voorzien dat de ander weer achteruit uit het parkeervak zou komen rijden om het inparkeren te corrigeren?

Graag uw antwoord.
Met vriendelijke groet,
Mw. H.

Antwoord van Michiel

ANWB Expert

Aanrijding op parkeerterrein
U bent betrokken geweest bij een aanrijding op een openbaar parkeerterrein. Nu bent het oneens met de handelswijze van uw verzekeraar, welke 50% van de schade aan de wederpartij heeft uitgekeerd, zonder voorafgaand overleg met u.

Bijzondere manoeuvre
In- en uitparkeren betreft beide een zogenaamde bijzondere manoeuvre ex. art. 54 RVV. Indien er op een parkeerterrein een aanrijding ontstaat tussen twee motorvoertuigen, dan is er om voornoemde reden sprake van schulddeling. Ofschoon uw WAM verzekeraar 50% van de schade aan de wederpartij heeft uitgekeerd, behoudt u de mogelijkheid -binnen een jaar na dato- om de schade alsnog uit eigen portemonnee te voldoen, opdat u wordt hersteld in no-claim.

 


***

 

 

 

Reactie van mw. LH:
Beste heer Claesen,

Ik dank u voor het antwoord op mijn vraag. Het is goed om te weten dat ik de no-claim nog kan herstellen. Echter, het eerste deel van mijn vraag: ben ik aansprakelijk in deze situatie? Is voor mij nog onvoldoende beantwoord. Ik meen zelf niet schuldig te zijn aan de aanrijding. Ik was op het moment van de aanrijding immers niet in beweging. Ik kon niet vermoeden dat de tegenpartij weer het parkeervak uit zou komen rijden. Ik had dus geen enkele mogelijkheid om de aanrijding te voorkomen. De tegenpartij wel. Voordat zij achteruit reed, had zij moeten kijken of de weg achter haar vrij was. Wanneer zij dat (goed) gedaan had, zou zij gezien hebben dat ik schuin achter haar stond, en zou zij hebben kunnen wachten tot ik weggereden was.

Ik ben van mening dat het te algemeen gesteld is, dat twee voertuigen die op een openbaar parkeerterrein op elkaar botsen, altijd voor de helft schuldig zijn.

Ik begrijp wel dat dit geldt wanneer twee auto's tegelijkertijd uit een parkeervak rijden en elkaar niet/te laat gezien hebben. Maar mijn situatie verschilt daarvan: ik zag de tegenpartij vooruit een parkeervak oprijden; hierna was het achter mij vrij en ben ik aan het uitrijden begonnen. Vervolgens heeft de ander besloten de auto weer achteruit te laten rijden en is tegen mij (ik stond toen op het punt om de auto in de eerste versnelling te zetten) aangereden.

Is de volgorde in de tijd in deze casus dan helemaal niet van belang voor de schuldvraag?

 

 

 


***

 

 

 

Reactie van Michiel Claesen:
In het onderhavige geval is er desondanks sprake van schulddeling, tenzij een beroep op disculperende stilstand slaagt. Hierbij is de bijzondere manoeuvre wel al ingezet, maar voor langere tijd onderbroken door een tijdsverloop van circa 10 seconden. Indien u zich op disculperende stilstaand beroept, draagt u uiteraard hiervoor de bewijslast.