Pechhulp Zomerblog Stephan

Op de bus zitten grote stikkers waarop staat dat je bij pechhulp.nu het beste af bent. Ik vraag aan de klant of ze de pechhulp al hebben gezien. Nee.

Dinsdag 9 juli lukt het om mijn Franse accupakket op te halen bij de garage die eerder zo moeilijk te vinden was. Er staan 6 kapotte auto’s waarvan 4 uit Nederland. Een Mercedesbusje is het zieligst. De hele neus is gedemonteerd om bij de defecte aircopomp te komen. De garagehouder krijgt het niet aan de eigenaar uitgelegd, deze spreekt amper Frans. Of wij het kunnen uitleggen en of de klant toestemming geeft voor een reparatie van € 1.600. Na één telefoontje is het de klant allemaal duidelijk en is er toestemming voor de reparatie. Klant blij met de uitleg, garagehouder blij, iedereen blij.

Na wat prutsen en lassen is het gat gedicht

Donderdag naar een oudere Opel Zafira met een probleem met de uitlaat. Een eerdere reparatie van een garage 300 km eerder heeft het niet gehouden ondanks de forse rekening van € 200 voor een boutje en storing uitlezen. Er is geen passende oplossing, maar na wat prutsen en lassen is het gat gedicht en kan de auto gewoon op eigen kracht terug naar huis. Eventjes nog olie en koelvloeistofniveau controleren. Beide ver onder peil. Ik leg de klant (en alle nieuwsgierige omstanders) uit dat met de hoge temperaturen, de belasting van de caravan en de bergen, motoren het erg zwaar hebben en dat de vloeistofniveaus goed in de gaten gehouden moeten worden. Een van de omstanders begint tegen mijn klant te dollen - hij noemt de auto ‘een oud barrel’ – er worden over en weer grapjes gemaakt over elkaars auto’s en het belang van olie peilen, maar de sfeer blijft leuk. Na de klus ruim ik mijn auto op en praat ik nog wat na met de klant. Opeens hoor ik de man van de grapjes achter me met heel zachte stem vragen of ik zo nog even tijd heb, want hij heeft geen olie meer aan de peilstok en hij is ook lid van de ANWB …

Multiriem foetsie

Het wordt nog een lange dag, veel werk en flinke afstanden over kleine bergweggetjes. Ergens in de bergen op een piepkleine camping kom ik bij een personenbusje dat de klant heeft gehuurd bij een garage. Op de bus zitten grote stikkers waarop staat dat je bij PECHHULP.NU het beste af bent. Ik vraag aan de klant of ze de pechhulp al hebben gezien. Nee. De multiriem (vroeger V-snaar genoemd) heeft besloten zijn eigen weg te gaan en is foetsie. De klant heeft meteen zijn neef in Frankrijk ingeschakeld en deze heeft een multiriem geregeld en gebracht. Of ik hem wil monteren, want ze moeten zaterdagochtend het vakantiehuisje uit en gaan dan terug naar huis, mits de bus het weer doet. De klant - al erg lang ANWB-lid - voorziet me direct van drinken. Meestal zijn problemen met de multiriem een gevolg ergens van en al snel blijkt de spanner de oorzaak dat de riem weg is. Ik geef het door aan de Alarmcentrale, maar doordat het al laat is en de garages al gesloten zijn, gaan ze vrijdagmorgen direct op zoek naar de onderdelen die ik nodig heb.

  Pechhulp

“Keuze viel gek genoeg op mij” Ik kan nu niets meer doen en pak nog even een Ford Focus mee die maar 10 km verderop staat met de sleutels in de auto. Mij was eerder al door de Alarmcentrale gevraagd of ik dit kon doen, want een depanneur rekende € 100 en zei dat het bij model 2010 bijna niet te doen was. De collega op de Alarmcentrale wilde weten wat het zou kosten als ik het deed. Toen ik zei dat er niet betaald hoefde te worden, viel de keuze gek genoeg op mij. Alleen zou het dan vrijdag worden, omdat ik het vandaag niet meer zou redden. Dat was geen probleem voor de klant. Ze waren al op de bestemming en de auto stond voor de caravan. Ik belde de klant en deze was natuurlijk blij verrast dat ik om 18.15 uur nog kwam. Het zoontje stond er wat beteuterd bij: hij had de sleutel in de auto laten liggen. “Voortaan alleen nog met je handen op de rug bij de auto in de buurt komen hè”, plaag ik hem. Als ik vraag waar de reservesleutels zijn, krijgt vader een rood hoofd en bekent hij dat die veilig thuis zijn. Hij zal ze voortaan meenemen en niet in de auto bewaren. Binnen 2 minuten is de auto zonder schade geopend. Na heel veel dankwoorden rij ik moe maar voldaan naar huis. Vanochtend om 8.30 uur vertrokken van de camping, 6 pechgevallen gehad, 220 km gereden en om 21:00 uur thuis. Nu nog eten en douchen. Ik zal lekker slapen.

 

“Oh la la, de ANWB!”

Vrijdag heb ik al een paar mensen blij gemaakt, als ik aan het eind van de dag bericht krijg dat de onderdelen voor het busje van gisteren om 16.00 uur aankomen bij de klant. Als ik na die tijd aankom, zijn de onderdelen er nog niet. Ik loop het terrasje van de camping op en wordt bijna om mijn nek gevlogen door een Franse dame. “Oh la la, de ANWB”. Het blijkt de eigenaresse te zijn van deze camping en de zus van de eigenaar van onze eigen camping. We krijgen meteen drinken aangeboden en een mooi plaatsje in de schaduw op het terras waar we de slagboom in de gaten kunnen houden voor als de onderdelen aankomen. De man van de eigenaresse blijkt een Nederlander te zijn en al snel is het heel gezellig. Om 17.00 uur komt er een bestelautootje aanrijden waar een Fransoosje uitstapt, drijfnat van het zweet. Hij heeft de onderdelen bij zich. Hij heeft veel in de file gestaan en was op de wegen hier niet erg opgeschoten. Daar weet ik alles van! Binnen een half uur is de bus gemaakt. Nog geen 24 uur geleden zijn de onderdelen besteld en nu is het euvel in deze uithoek van het land al verholpen. Iedereen blij! Prachtig toch?

 

Stephan

"Ik zie het als een uitdaging en heb er veel zin in"

Stephan werkt sinds 2009 als wegenwacht in de regio Utrecht bij team Nieuwegein. “Ik ga van 5 juli tot 19 augustus mijn kunsten vertonen in de Ardèche in Frankrijk en mijn best doen om zoveel mogelijk gestrande leden weer mobiel te krijgen. Voor mij is het de eerste keer dat ik leden ga helpen in het buitenland; ik zie het als een uitdaging en heb er veel zin in.”