Pechhulp Zomerblog - Stephan

Op vrijdag, mijn reisdag is er al veel pech langs de wegen richting het zuiden.

De drang is groot om bij alle Nederlanders te stoppen, maar dan ben ik een week onderweg en ik heb maar 1 reisdag voor 1.100 kilometer. Tot tweemaal toe komt er een Nederlandse auto naast me rijden die met de duimen omhoog duidelijk maakt dat het geweldig is dat er wegenwachten in het buitenland zijn. In Lyon maak ik een tussenstop bij de Alarmcentrale. Veel over gehoord, maar nog nooit gezien. Ik was onder de indruk; zoveel werkplekken en mensen! Door de drukke avondspits bij Lyon kom ik pas laat aan op de camping in Ucel. De caravan op z’n plekje zetten, tent eraan, snel wat eten en naar bed.

Zaterdag

pechhulp in frankrijkDe eerste werkdag en om 9.00 uur ben ik startklaar, maar nog geen melding. Dan kan ik meteen verkoopaccu’s gaan halen bij een depaneur 35 kilometer verderop. Zoeken en navigeren is een stuk lastiger hier, omdat adressen heel anders in elkaar zitten. Na een uur rijden over kleine binnenweggetjes stuurt mijn navigatie mij een dorpje in van een paar huizen met straatjes zo klein, dat ik stapvoets moet rijden om mijn spiegel mis te houden. Moet hier een depannage vrachtwagen doorheen? Onmogelijk. Na 200 meter sta ik voor het opgegeven adres. Een aftandse loods waar de garagedeuren dicht zitten met fietssloten en geen leven te bekennen is. Door een kier in de deur zie ik een oude tractor liggen op z’n kop en een terreinwagen zonder wielen tussen onkruid van een meter hoog. Dit kan niet kloppen! Als hierbinnen een pallet accu’s staat, verdubbelt dat de waarde van deze bouwval. Na veel zoekwerk op internet en via Lyon kom ik steeds weer op dit adres uit. Na een paar rondjes in de omgeving zie ik ineens een bord van de garage, verstopt achter wat struikgewas. Het is inmiddels zaterdagmiddag en de garage is dicht, maar ik weet in ieder geval hoe ik hier maandag moet komen.

Dan de eerste pechmelding. Een camping 20 kilometer verderop. Snel erheen voor pechhulp. Daar aangekomen blijkt een 13 jaar oude Volkswagen Lupo in drie dagen drie keer afgeslagen te zijn. De jongedame is heel erg blij dat ze de klacht in het Nederlands kan uitleggen, want ze gaat morgen naar huis. Al snel blijkt dat de auto het probleem alleen geeft bij gas los, dus bij naar voren kantelen van de motor. Binnen 1 minuut heb ik een klein scheurtje in een vacuümslang ontdekt dat ervoor zorgt dat de motor afslaat. Met een stukje slang is het gat snel gedicht en kan mevrouw weer veilig huiswaarts waar de slang definitief hersteld kan worden. Ze is het vertrouwen in de auto kwijt, heeft geen rijervaring in de bergen en weet niet goed hoe ze de automaat moet bedienen. Dus geef ik haar nog een rijlesje in de bergen zodat ze met vertrouwen de terugreis kan aanvaarden. Terug op de camping arriveert collega Emile Platteschor die aankomende zaterdag begint, maar nu alvast komt om zich te oriënteren.

Zondag

Vandaag op een enorme camping hier in de buurt geweest waar we, volgens de collega’s die hier eerder hebben gewerkt, dagelijks gaan komen. Het is een compleet dorp, zo groot. De Wegenwachtauto werkt als een magneet. Binnen 3 uur 6 pechgevallen opgelost, diverse vragen beantwoord en advies gegeven over dingen waar de mensen niet de Alarmcentrale voor bellen. Iedereen is enorm opgelucht als ze hun verhaal in het Nederlands kunnen vertellen en als het direct opgelost kan worden.

Maandag

Mensen zo blij maken met wat advies en simpele handelingen is erg leuk. Dat het dan 35 graden is en het zweet van mij afstroomt merk je niet eens. Maar maandag was ik bij mensen die vorig jaar door pech 3 weken zonder auto hebben gezeten met 3 kinderen. Ze wilden dat niet nogmaals meemaken en hebben de oude auto ingeruild en 3 maanden geleden met al hun spaargeld een 4 jaar oude Seat gekocht, met complete afleverbeurt én voor afreizen nog een vakantiecontrole. Ze komen na 1.100 kilometer op de camping aan en vervolgens begeeft de stuurbekrachtiging het. Stuurhuis lek. Niet zo op te lossen, dus dat wordt afslepen naar de garage voor vervanging. Ik had ze liever iets anders verteld...

 

Stephan

"Ik zie het als een uitdaging en heb er veel zin in"

Stephan werkt sinds 2009 als wegenwacht in de regio Utrecht bij team Nieuwegein. “Ik ga van 5 juli tot 19 augustus mijn kunsten vertonen in de Ardèche in Frankrijk en mijn best doen om zoveel mogelijk gestrande leden weer mobiel te krijgen. Voor mij is het de eerste keer dat ik leden ga helpen in het buitenland; ik zie het als een uitdaging en heb er veel zin in.”