Op mijn eerste motorrit kreeg ik motorpech

We kennen het bijna allemaal. Je haalt je rijbewijs, hebt een voertuig en wilt graag een ritje maken.

Maandag 16 maart had ik dan eindelijk het felbegeerde pasje, waarmee ik legaal met de motor de weg op mag. Ik kleedde me om en ik was gelijk twee keer zo breed. Niemand zou denken dat hier een meisje onder zou zitten… Na een paar minuten was ik helemaal klaar om te gaan rijden.

Ik besloot bij mijn vriend in Voorhout langs te gaan en verkoos op de heenweg de slingerroute, want welke motorrijder houdt nu niet van bochten? Na het korte showen van mijn motor, nam ik de snelweg terug.

Mijn motor reed lekker, trok goed op en voelde goed. Ineens kon ik geen gas meer geven en ik zag ik mijn snelheid in razendtempo dalen van 125 naar 100, naar 80. Het ging steeds sneller, dus ben ik snel vanaf de tweede rijbaan zo snel mogelijk de vluchtstrook opgegaan. Aangezien ik midden in een gevaarlijke bocht tot stilstand kwam, heb ik mezelf lopend veiliger gesteld.

Daar stond ik dan… alleen… langs de snelweg, waar iedereen met 120 door de redelijk scherpe bocht naast mij scheurde. Papa zou de pechhulp voor mij inschakelen en ondertussen was ik gespot door een andere motorrijder. Deze concludeerde dat mijn olie te laag was. Ik heb papa olie laten halen en de motorrijder met veel dank voor de hulp naar huis gestuurd, pap was immers onderweg.

"Mijn halve motor werd uit elkaar gehaald" 

Opeens stopte er een ANWB busje. Mijn eerste gedachte: dat is snel!! Wat fijn! Er stapte een meneer uit en hij vroeg bezorgd wat er aan de hand was. Nadat ik de situatie had uitgelegd en de motor nog steeds niet wilde starten, besloot hij om het achter mij af te zetten. Wat bleek: meneer was eigenlijk vrij, maar vond dat ik daar zo alleen en gevaarlijk stond, dat hij het niet over zijn hart kon verkrijgen om door te rijden.

Papa arriveerde met olie en samen hebben we het bijgevuld, er ging nagenoeg niets in. De motor startte nog steeds niet en de meneer van de ANWB dacht dat het een leeglopende accu was. Mijn halve motor werd uit elkaar gehaald om bij de accu te komen. Je denkt toch immers niet dat dingen makkelijk zouden gaan bij mij?

Dank aan de Wegenwacht

De accu is aan de lader van de ANWB bus gehangen en na een tijdje startte de motor weer. Ondertussen was ik bijna drie kwartier verder... De man van de ANWB stelde voor dat papa en hij vooruit zouden rijden en daar zouden stoppen. Zou ik voorbij komen, betekende dat het goed zou zijn en zou hij ook richting huis gaan. Ik gaf gas, nog meer en nog meer, tot ik 120 reed. En het ging goed.

Ik zwaaide de meneer van de ANWB gedag en reed verder. Ik kan hem niet dankbaar genoeg zijn voor de tijd die hij voor mij heeft vrij gemaakt. Enkel om mij te beschermen en weer op weg te helpen. Natuurlijk is het zijn werk, maar het feit dat hij dit in zijn vrije tijd doet, zegt toch wat over de persoon zelf. Je zou het soms niet denken, maar de goede mensen op de wereld bestaan nog steeds!!

Pechhulp voor je motor