Kroeglopers

Kampioen oktober/november 2017

Wandelingen die eindigen in het café

Geen appeltaart of high tea. Nee, deze wandelingen eindigen met een goudgele rakker.

Tekst Paul Vreuls, fotografie Jurjen Drenth

‘En hoe noemen we dit?’ Jurjen heft het glas Paix Dieu – met zijn tien procent een straffe jongen – en vervolgt onverstoorbaar: ‘De kroon op ons werk.’ Ik ben het van harte met hem eens. Achttien kilometer telde het rondje Deurningen (Overijssel) en vooral de kilometers door het kniehoge gras langs de diverse beken hebben ons afgemat. Reeds in Saasveld, ergens halverwege, vertoonden zich de eerste tekenen van uitdroging. ‘Ernstig’, vonden we allebei maar voor bier was het nog te vroeg dus spoedden we ons naar Uw warme bakker Schabbink. Daar werkte Jurjen liefst twee gebakjes naar binnen én een krentenwegge, onder het mom: ‘Ik heb honger.’ Alleen het vooruitzicht dat we zouden eindigen in café Pelle’s, hartje Deurningen, hield ons op de been. En zo geschiedde.

De klokken van de Sint Plechelmus slaan 11 uur als we op pad gaan. Jurjen, van beroep kletsmajoor met als hobby fotograferen, en ik, gekend dwarsligger met schrijven als liefhebberij, kennen elkaar al dertig jaar. Dat schept een band. We zijn het dorp nog niet uit of we zijn al diep in gesprek – werk, collega’s, gezin, alles passeert de revue. Intussen genieten we van het landschap om ons heen – open, licht, met af en toe een zonnetje. En stil, vooral heel stil.

Fien en Jan

In die stilte klinkt het koeren van een duif waarop de grapjas in Jurjen naar boven komt. ‘Ken je die van die duif en een koe? “Roekoe roekoe”, roept de duif. Waarop die koe zegt: “Roeduif roeduif.” Ik laat het er maar bij, ik weet wie het zegt. Het grappigste is nog dat hij er zelf het hardst om moet lachen. Mooie vent. Als we de Hartermedenweg oplopen, maken we kennis met het echtpaar Fien en Jan Oude Lansink. Jurjen ziet meteen de waarde van het moment – twee oude mensen rommelend rond hun Saksische boerderijtje, Spike, het hondje, dartelend om hen heen, de ganzen in de wei. En binnen de kortste keren heeft hij ze op de foto. Knap! Langzaam maar zeker ontvouwt het rondje Deurningen zich tot een heel mooie wandeling. Het ene moment lopen we over een zanddijk in het volle licht, even later langs een oud bosperceel met enorme wilgen en weer later over een zogeheten schouwpad langs één van de drie beken die het water van de stuwwal bij Ootmarsum afvoeren. We zien sporen van reeën, ik leer Jurjen het geluid van de buizerd te herkennen (‘Dat miauwen, dat is ’m’) en hij vertelt nog maar eens een koeienmop. ‘Klaagt de ene koe tegen de andere: “Had je het ook zo koud vannacht?” Waarop die andere zegt: “Geen wonder. Het hek stond open.” En daar gaat-ie weer – in een deuk!

Bier in zicht

Als je elkaar dertig jaar kent, heb je ook weet van elkaars mislukkingen en tekortkomingen. En toch valt het me rauw op m’n dak als Jurjen me nog eens confronteert met de naam die ik bij sommigen heb, die van een nogal explosief vaatje buskruit dat om een kleinigheid kan ontploffen. Hij heeft gelijk. Maar wat doe je eraan? Het is mijn onbeholpen manier om me in het leven staande te houden. Grootmoedig voegt Jurjen eraan toe dat hij op zijn beurt soms conflicten uit de weg gaat. We kunnen elkaar vinden in de opmerking dat ‘iedereen zijn beperkingen heeft’. En zo is het.

Het loopt al tegen zessen als we café Pelle’s binnenvallen – Jurjen een beetje strompelend, hij heeft een pijntje in zijn lies. Vanaf Saasveld hebben we hiernaar uitgekeken – de warmte van een kroeg en warm is Pelle’s, het goudbruin van een biertje en goudbruin is Paix Dieu, dat alles aangevuld met een stevige hap – ook voorhanden. Ik kan niet nalaten Jurjen te vertellen dat hij, door mij als vriend een spiegel voor te houden, heeft gehandeld in de geest van Aristoteles. ‘Arie wie?’, roept hij, om te vervolgen met de grapjasserij waarmee hij en zijn jongste zoon Ruben zich graag onderhouden. ‘Mijn naam is Ben. Ben Zine.’ ‘Aangenaam. Ik heet Cor. Cor Set.’

5 wandelroutes die eindigen in de kroeg

1 Café Het Hijgend Hert in Vijlen

Vanuit Vijlen door het dal van de Geul naar Epen en terug, door de Vielenderboesch – kenners weten dan dat we het hier hebben over de hogeschool van het wandelen in Nederland. Alléén voor kerels die weten wat doorzetten is want er wordt geklommen. Boven wacht de beloning, in café Het Hijgend Hert, de enige ‘berghut’ van ons land! Daarna gaat het alleen nog maar bergaf.
Afstand 16 Kilometer (rondwandeling)
Start- en eindpunt bij de kerk van Vijlen
Naar de routebeschrijving

2 Biercafé de Hazeburg in Ermelo

Bossen, zandverstuivingen, heidevelden en wild, veel wild – dat wacht de mannen die wel van een stukkie lopen houden. Liefst 23 kilometer telt de wandeling over de Veluwe bij Ermelo dus trek er gerust een dag voor uit. Onderweg kom je langs een militair oefenterrein, en door de Speulder- en Sprielderbossen met hun voedselrijke gronden – wees voorbereid op edelherten en wilde zwijnen! Bij eindpunt Biercafé De Hazeburg kun je kiezen uit liefst zeventig verschillende biertjes. Tip: probeer een Veluws Blondje – altijd vers want hij wordt om de hoek gebrouwen.
Afstand 23 Kilometer (rondwandeling)
Start- en eindpunt bij Biercafé de Hazeburg, Putterweg 43 in Ermelo
Naar de routebeschrijving

3 Boshuis Venkraai in Oisterwijk

Laatste nieuws: de bever is back in het dal van de Beerze! En laat de wandeling over de Kampina, de heide tussen Boxtel en Oisterwijk, nu ook langs de Beerze komen. Er is sowieso veel te zien in dit natuurgebied hartje Brabant. Behalve heide dienen zich onderweg meanderende beken aan, bloemrijke akkerlanden en natte broekbossen. Achter boshuis Venkraai verbergt zich een café. Ooit woonde er de boswachter maar toen die vertrok, zagen de nichtjes Judith en Jacqueline hun kans schoon. Zij toverden de woning om in een gezellige boshut waar je je binnen aan de kachel kunt warmen, met een trappist onder handbereik.
Afstand 19 Kilometer
Startpunt station Boxtel
Eindpunt station Oisterwijk
Naar de routebeschrijving

4 Café De Zwaan in Heeze

Het begin van deze wandeling oogt ronduit koninklijk – aan het eind van de Kasteellaan schittert het prachtige kasteel Heeze. De Groote Heide, nu een geliefd wandelgebied, was ooit woeste grond waar eeuwenlang valken werden gevangen en afgericht om te worden verkocht aan de Europese vorstenhuizen. Eindpunt Café De Zwaan schenkt minstens tien biertjes van de tap en beschikt over meer dan 160 speciaalbieren. Proberen: één van de bokbiertjes, specialiteit van het huis!
Afstand 22 kilometer (rondwandeling)
Start- en eindpunt café De Zwaan aan de Kapelstraat in Heeze
Naar de routebeschrijving

5 Jopenkerk in Haarlem

Een goed biertje begint met zuiver water. En waar vinden we dat in Nederland? In de duinen, met hun zandgronden van nature de ideale filterbodem. Het landgoed Duin- en Kruidberg bij Santpoort biedt toegang tot één van de mooiste duingebieden van ons land. Het stikt er van de damherten en eind april/begin mei keren de nachtegalen terug om ons te betoveren met hun paringszang. Echte kenners weten het. Jopen Bier, anno 1994, staat helemaal aan het begin van de herleving van de cultuur van het bierbrouwen. Inmiddels is de brouwerij gevestigd in de oude Jacobskerk. De ideale omgeving om kennis te maken met een Malle Babbe.
Afstand 17,5 Kilometer
Startpunt station Santpoort Noord
Eindpunt station Haarlem
Naar de routebeschrijving

Meer routes die eindigen in de kroeg vind je op wandelzoekpagina.nl/kroeglopers

Nog meer wandelingen? Wij hebben maar liefst 113 wandelingen voor je klaarstaan op anwb.nl/wandelroutes.