Venetië in de winter

‘s Zomers is Venetië druk, warm en overvol. Maar in de winter is Venetië een heel ander verhaal. Het ruikt anders, je hoort meer en er staan geen rijen voor de San Marco basiliek.

Rust in Venetië

In de winter krijgt Venetië weer lucht. Je merkt het al als je aankomt in de stad, en dan met je rolkoffertje de brug over gaat bij Piazzale Roma, als je stilstaat omdat het zo lekker fris en ziltig ruikt, en je je plotseling realiseert dat dit zeewater is, geen zoet water. Je merkt het in de restaurants waar overal plek is en de obers opgewekt zijn. Bovenal merk je het aan de gondeliers in hun dikke zwart-wit gestreepte truien, die in groepjes moppen staan te tappen. De stress is weg.

Aqua Alta

Acqua alta (hoog water) gebeurt door een samenloop van getij, sterke zuidelijke wind en atmosferische druk. Denk niet dat je tot aan je navel door het water waadt – vaak staat het water maar een paar centimeter hoger, en daalt het peil al na een paar uur. Er worden verhoogde houten wandelpaden neergezet (passerelli). Acqua alta wordt aangegeven in centimeters – bij 100 cm is 5% van de stad overstroomd, bij 1, 3 meter 43%. Op de website van de gemeente wordt hoog water aangekondigd, vanaf 1,10 meter loeien er sirenes als waarschuwing (hoe meer stijgende tonen, hoe hoger het water).

Waar komt de wind vandaan?

Kijk naar de gouden engel op de Campanile, de vierkante toren op het San Marcoplein, dan zie je waar de wind vandaan komt. Soms waait de wind uit het zuiden, dan is het zacht. Soms komt de wind van de Dolomieten, 150 kilometer verderop, en dan sneeuwt het hier. Soms vanuit het oosten, vanaf de Balkan, dan is het droog en zonnig.

Venetië met mist en kou

De Venetianen zelf zijn overigens echt niet unaniem van mening dat de winter fijner is. ‘Geef mij de zomer maar’, zegt de bestuurder van vaporetto 41, die naar het eiland Murano vaart. ‘In de winter is het altijd mistig op het water. En koud.’ Daar heeft hij een punt, want het kan hier weken achter elkaar mistig zijn en dan zit je verschrikkelijk te blauwbekken op zo’n boot.

Akoestiek/ stad van muziek

Venetië heeft iets heeft dat geen andere stad heeft: akoestiek. Als je zo dicht bij het water bent, in een smal kanaal tussen de huizen en je zingt, dan hoor je je stem versterkt terug. Dáárom zongen die gondeliers vroeger! Niet omdat het moest van de VVV, of omdat ze dan meer betaald kregen. De eerste gondelier zong uit puur plezier. Het was gewoon zingen in de badkamer. Maar nog steeds is Venetië een stad vol geluiden. Luister maar hoe de watertaxi’s ronken en de vaporetti goedmoedig brommen. Hoe het zeewater zwaar klotst tegen de geparkeerde gondels bij het Dogenpaleis. En het gebeier van de klokken op het San Marcoplein klinkt zo helder dat je denkt dat ze het in Wenen nog kunnen horen.

Jouw eigen vakantie naar Venetië boeken?

Kun je na het lezen van dit artikel niet wachten om Venetië met eigen ogen te zien? Boek je vakantie bij de ANWB, veilig, vertrouwd en met veel extra's voor leden.

Zoek en boek je vakantie Venetië