Vakantie Ionische eilanden

De Ionische eilanden tellen elf eilanden. Daarvan steken de zes reuzen Corfu, Paxi, Lefkada, Kefallonia, Ithaki en Zakynthos met kop en schouders uit boven klein duimpjes als Andipaxi, Erikousa, Mathraki, Othoni, Meganisi en Kalamos. Historisch en bestuurlijk behoort het drogere Kythira met zijn satelliet Andikythira ook tot de groep. Daarom staan de Ionische eilanden ook bekend als Eptanisia=Zeven Eilanden.

Het rijk van Odysseus

Witte hoog uit de Ionische Zee oprijzende kliffen en ontelbare hoogbejaarde olijfbomen kenmerken deze eilanden. De eilandengroep werd tussen de veertiende en de negentiende eeuw beheerst werd door de Venetianen. Dit verklaart de aangename mix van een Griekse en Italiaanse atmosfeer. Toch zijn de eilanden echt Grieks gebleven. Dat is vooral te merken aan de talloze verwijzingen naar Odysseus, de sluwste vos uit de homerische verhalen. Ook het feit dat Dionysios Salomos, de dichter van het Griekse volkslied en Ioannis Kapodistrias, Griekenlands eerste president hier werden geboren, spreekt boekdelen.

Attracties en evenementen

Naast het orthodoxe Pasen worden op de eilanden de naamdagen van heiligen uitbundig gevierd. Het muziekfestival dat in juli op Ithaki wordt gehouden vindt plaats in de open lucht. Op het buureiland Kefallonia is de grot van Drogarati 's zomers het toneel van allerlei concerten. Op hetzelfde eiland is het bergdorp Aryinia op vijftien augustus (Maria Hemelvaart) in de greep van een slangenritueel. Het uit allerlei hoeken en gaten verschijnen van geluk brengende slangetjes wordt daar dan met spanning afgewacht. In dezelfde maand is Perachori, op Kefallonia het centrum van een wijnfestival. Op Lefkada is in augustus een kunstjamboree.

Bezienswaardigheden

Een van de grootste attracties is een boottocht naar de blauwe grot in de buurt van Kaap Schinari aan de noordwestkust van Zakynthos.Deze zeegrot die in 1897 bij toeval werd ontdekt, bestaat uit twee met elkaar verbonden compartimenten. Daarin zorgt de weerspiegeling van de zonnestralen er voor dat het water alle kleurschakeringen aanneemt tussen lapis lazuli, saffierblauw en turkoois. Je komt hier het makkelijkst door vanuit Ayios Nikolaos een van de excursieboten te nemen of plaats te nemen op een boot die vanuit Zakynthos een rondvaart om het eiland maakt.

Een polonaise van natuur en cultuur

Op deze eilandengroep houdt het aantal natuurwonderen de culturele bezienswaardigheden behoorlijk in evenwicht. Corfustad is met zijn Venetiaanse vestingen, zijn prachtige kerken, interessante musea en aantrekkelijke bouwkunst een diamant. Voor liefhebbers van de Griekse mythen en romantici in het bijzonder zijn de verwijzingen naar Odysseus op Ithaki een trekpleister. Ook een beklimming van de berg Enos op Kefallonia is een geweldige ervaring. Het uitzicht is op een heldere dag uniek. Het achterwege laten van het bevaren van de grot van Melissani, alweer op het eiland van de Homerische Kefalloniers, is een toeristische doodzonde.

Dorpen en steden

Omdat de aardbeving van 1953 de hoofdstadjes van Ithaki, Kefallonia en Zakynthos in een puinhoop veranderde, is Corfustad de enige stad die zijn Venetiaanse flair geheel heeft behouden. Dat wil niet zeggen dat stadjes als Argostoli, en Zakynthos sfeerloos zijn. Integendeel, wat hersteld kon worden is soms fraai gerestaureerd. Als we het binnenland intrekken blijken ook heel wat dorpen deze aanslag van moeder natuur te hebben weerstaan. Haventjes als Kioni en Vathy op Ithaki en Fiskardo op Kefallonia zijn een lust voor het oog. Het wemelt daar dan ook van de zeilers.

Eten en drinken

De Ionische keuken springt er uit. Dat komt omdat de Griekse gastronomie hier samensmolt met invloeden uit de Italiaanse, Franse en Engelse keuken. Het spreekt vanzelf dat de Italiaanse invloed na een aanwezigheid van een 500 jaar het grootst is. Namen van pasta- en noedelgerechten als 'pastitsio' en 'pastitsada', het vleesgerecht 'sofrito' en de verschillende sauzen spreken boekdelen. Ook op wijngebied onderscheiden de Ionische eilanden zich van andere windstreken. De ooit door de Venetianen ingevoerde roboladruif is namelijk een echte uitschieter.

Kamperen

Niet evenredig verdeeld

Corfu was het eerste Griekse eiland dat geheel in de greep kwam van het massatoerisme. Vandaar dat er naast de arrangementenhotels ook veel campings te vinden zijn. Op Kefallonia staan de zaken er minder rooskleurig voor, want hier is alleen bij Sami en Argostoli een camping. Op Paxi en Ithaki bestaan zelfs helemaal geen campings. Op het zuidelijke Zakynthos staan de zaken er met zo'n vijftal campings gelukkig weer een stuk beter voor. De waarde-prijsverhouding kan behoorlijk uiteen lopen. Bovendien is een goede nachtrust op een Griekse camping soms een schaars goed.

Kunst en cultuur

Myceense tombes, klassieke tempelresten, Byzantijnse- en Venetiaanse kerken komen allemaal voor op de culturele spijskaart. Je treft op alle eilanden, vaak op spectaculaire plekken, Venetiaanse vestingen aan. In de kerken en kloosters kun je je vergapen aan de iconen. In de musea zie je oude Griekse kunst. Ook heeft vrijwel elk eiland zijn eigen folkloristische musea, waar je ziet hoe het dagelijkse leven van de boeren en de welvarende burgers er uit zag. De Ionische eilanden hebben een aantal grote dichters voortgebracht. Dionysios Solomos, de Joost van den Vondel van Griekenland, stak boven allen uit.

Een beknopte cultuurgeschiedenis

De eilanden hebben niet allemaal dezelfde culturele achtergrond. Corfu kwam pas veel later in de Griekse culturele sfeer terecht dan de centrale eilanden. Die waren een onderdeel van de Myceense wereld. Eeuwen later werden alle eilanden door Griekse stadstaten gekoloniseerd. In de hellenistische tijd deelden de Macedoniërs er de lakens uit. Vervolgens namen de Romeinen de macht over. Hun heerschappij ging naadloos over in de Byzantijnse. In de dertiende eeuw verschenen de Venetianen op het toneel. Zij werden pas in 1797 door Napoleon verdreven. Voordat in 1864 de aansluiting met Griekenland plaatsvond, waren de Zeven Eilanden vanaf 1814 een Engels protectoraat.

Natuur

De grot van Drogarati ligt op het eiland Kefalonia. Deze elektrisch verlichte grot moet het niet hebben van stekelige stalactieten en stalagmieten, maar van zijn fabelachtige akoestiek. Die is zo goed dat wijlen Maria Calleas haar aria's hier liet rondgalmen. De grot van Melissani is eigenlijk helemaal geen grot meer. Hij is bij de aardbeving van 1953 dusdanig uit zijn dak gegaan dat je na het doorlopen van een gang in de open lucht staat. Je kunt er in een bootje in een sprookjeswereld worden rondgevaren. Om te zien hoe het water zich indigo en turkoois kleurt.

Witte kliffen en olijfgroene tapijten

Witte kliffen domineren overal de kustlijn van deze bergachtige archipel. Op deze groene eilanden tref je naaldwouden en miljoenen olijfbomen aan. Toch is er genoeg plaats overgebleven voor de wijnstok en de citrusvrucht. Kefallonia is een verhaal apart. Hier torent de berg Enos niet alleen 1632 majestueuze meters boven de Ionische archipel uit. Het is ook de herberg van de 'Abies cephalonica', een naaldboom die alleen op dit eiland groeit. Op de hoger gelegen gebieden lopen zelfs nog een paar erfgenamen rond van een inheems paardenras. Andere natuurwonderen zijn de grotten van Drogarati en Melissani.

Overnachten

In het hoogseizoen worden de Ionische eilanden overspoeld door Britten en Italianen en tijdelijke repatriërende Grieken. In dat tijdvak is het vinden van logies vaak het zoeken naar een speld in een hooiberg. Of het nu een kamer is, een appartement, studio of een heuse hotelkamer dat maakt niet uit. Hotels worden in de regel volgeboekt door toeroperators en zijn meestal niet geschikt voor individuele reizigers. In het voor- en naseizoen is er echter geen vuiltje aan de lucht. Dan kun je op de bonnefooi gaan.

Uitgaan

Als je na het bezoek aan het café en de taverne behoefte hebt om door te zakken, dan helpen de Ionische uitbaters je daar wel een hand je bij. Er is namelijk geen gebrek aan bars, muziekbars, discotheken en restaurants waar levende muziek wordt gespeeld. Jongeren zullen zich daarbij waarschijnlijk het liefst storten op de plaatselijke house, techno, trance, en hip/trip-hopscene. Ouderen luisteren misschien liever naar de kandades (u begrijpt al dat dit een verbastering is van het Italiaanse cantade) die met name op Zakynthos ten hore worden gebracht.

Winkelen

Op de Ionische eilanden wemelt het van de souvenirwinkels, waar je icoontjes kunt kopen, aardewerk en gipsen busten van goden en godinnen of helden als Achilles en Odysseus. Je vindt hier ook allerlei boetiekjes en lederwinkels. Gelukkig ontbreken de winkeltjes waar lokale producten worden aangeboden niet. Zo kun je er traditioneel borduurwerk kopen, allerlei soorten honing en natuurlijk een rijke keus aan distillaten. Een daarvan is een likeur die wordt gebrouwen van de kumquat. Dat deze Chinese dwergsinaasappel op Corfu is terechtgekomen, is een mooi voorbeeld van botanisch kolonialisme.

Zon, water en strand

De meeste toeristen komen uitsluitend naar de Ionische eilanden voor de consumptie van zon, zee en strand. Hoewel Corfu in de zomer, qua drukte, veel weg heeft van de Spaanse costa's bestaan er op de andere eilanden genoeg alternatieven. Ondanks dat elk eiland meer dan één fabelachtig strand in de aanbieding heeft, is het turkooizen water voor het kiezelstrand van de Myrtosbaai op Kefallonia nauwelijks te overtreffen. Goed zwemwater vinden we ook in de door veel dagjesmensen bezochte wrakkenbaai op Zakynthos.

 

Misschien vind je dit ook leuk:

Praktische informatie Griekenland