Koester je paspoort (maar niet té)

Eerder verschenen in Kampioen

Reisles van wereldreiziger Iris Hannema

Ik hecht nogal aan mijn Nederlandse paspoort. Het is, om het maar even krachtig uit te drukken, toch het papieren bewijs van mijn bestaan. Toen ik over land door het Midden-Oosten reisde, was ik zelfs de bezitter van twee Nederlandse paspoorten, erg cool vond ik dat. Maar soms loop ik, door mijn ietwat overdreven geregisseer, tegen douane-strubbelingen op moderne vliegvelden aan.

Voor mijn laatste paspoortfoto poseerde ik in een voor mij nogal uitzonderlijke aanval van ijdelheid. Je ziet mij met mascara, foundation en lippenstift, mooimaak- attributen die ik op reis niet eens bij me heb. Waar ik in het krappe fotohokje met draaistoel niet aan gedacht had, is dat ik daar na een vliegreis van twaalf uur totaal niet op lijk. Gevolg is dat ik bij de mensloze douanes, waar je je paspoort in een scanner schuift, niet herkend word. ‘Er komt een medewerker naar u toe’, piept het apparaat dan.

Stempels op de juiste plaats

Wat ik paspoortechnisch ook belangrijk vind, is de volgorde van de stempels. De aankomst- en vertrekstempels moeten bij elkaar op één pagina staan en natuurlijk alles op datum van de gemaakte reizen. Jammer genoeg zijn er tegenwoordig nogal wat stempelaars die ze lukraak op willekeurige pagina’s planten en de stempel ook nog eens niet goed in het inktkussen drukken, zodat het meer op een koffievlek dan op een stempel lijkt. Mens, maak je niet zo druk om een stukkie papier zou je zeggen.

Wel of geen EU?

Maar een paar weken geleden gebeurde er iets wat mij weer extra deed hechten aan mijn gekoesterd paspoort. Vóór mij op de vliegtuigtrap, de warme föhn-wind van Tahiti in, liepen twee Engelsen. In het luchthavengebouw splitsten de passagiers zich in twee rijen: links voor paspoorten uit EU-lidstaten en rechts ‘de rest’. Het eiland Tahiti hoort bij de eilandengroep Frans-Polynesië, Frans grondgebied en dus maken ook zij deel uit van de Europese Unie. Zodoende raakten de twee Engelsen in de war. ‘We zijn nu toch úít de Europese Unie?’, zei de één en de ander knikte ‘yes mate’. Ze twijfelden even maar sloegen met licht verslagen gezichten toch af naar rechts. En daar stonden ze dan, in de beruchte ‘Overige Paspoorten’-rij, ook wel ‘’s werelds langstdurende douanerij’ genoemd. En ik? Ik liep binnen twee minuten de automatische schuifdeuren van de aankomsthal door, de geur van exotische bloemen tegemoet. Je maintiendrai.

Drie tips voor het koesteren van je paspoort

  1. Wat te doen met je paspoort op reis? Altijd en overal bij je houden of achterlaten in je hotelkamer. Ik kies altijd voor het laatste. Kiezen is een kwestie van intuïtie, vrees ik.
  2. Maak kopieën van je paspoort, of nog beter: scan je paspoort in en stuur dit naar je eigen emailadres. In geval van enorme pech kun je je papieren identiteit altijd uit je mailbox vissen.
  3. Wie inschat de komende tijd veel op reis te gaan (stempeltje-stempeltje!), kan kiezen voor een 'zakenpaspoort', een gewoon Nederlands paspoort met dubbel zoveel pagina's: 64 stuks!

Heb jij wel eens problemen gehad bij de douane?

We zijn benieuwd naar jouw ervaringen bij de douane. Heb jij wel eens problemen gehad op de luchthaven? Laat hieronder je reactie achter en deel je ervaringen met onze leden.

Lees ook:

Iris Hannema (1985) is reisschrijver en bezocht in haar eentje meer dan 100 landen. Haar nieuwe reisboek ‘Het bitterzoete paradijs’ ligt nu in de boekhandel. Volg Iris tijdens haar reizen via @irishannema.

Nog meer reistips van Iris Hannema

Reisles: Regel uw visum tijdig!
Dé tips voor een ergernisloze vliegreis
Koester je paspoort, maar niet té
Reis blij, neem een ei

Bekijk alle reislessen van Iris Hannema