De wijze lessen van de TV-soap

Reisles van wereldreiziger Iris Hannema

De macht van een onverstaanbare taal is dat je dénkt dat iedereen continu fascinerende dingen zegt. Net zoals je dénkt dat iedereen het over jou heeft. Nee hoor, weet ik ondertussen. De sprookjesachtige klanken die eerst uit een parallel universum lijken te resoneren, blijken vooral over voetbal, televisieprogramma’s, iets politiekerigs of over mensen die jij niet kent te gaan. Toch wil ik iedere keer als ik ergens land direct op taalles en met devotie begin ik er steeds weer aan.

Eigenlijk zou ik het liefst mijn mond pas open doen als ik het vloeiend spreek, maar zo werkt het niet. Wie geen fouten durft te maken, kan er beter niet aan beginnen. Zo was ik in het Olympische Rio de Janeiro, waar men het Portugees zo zangerig uitspreekt dat ik er van enthousiasme bij wilde gaan fluiten. Bij een bakker in de wijk Laranjeiras maakte ik een ongelooflijke taalblunder: pão betekent brood, uitgesproken met een extreem nasaal neusgeluid, iets wat wel lijkt op het woord pow maar, opgelet, het dus níet is: pow is Braziliaanse straattaal voor het mannelijke geslachtsdeel. Vanuit Colombia kreeg ik eens een mailtje: ‘Lieve Iris. Je moet nodig op Spaanse les! X R.’ Ik had op R’s mailtje aan mij met aanhef ‘Hola linda’ – vertaling: hallo mooie vrouw – teruggemaild: ‘Beste R. Ik heet Iris, hoor. X’ Van schaamte kon ik mezelf wel slaan en ik stortte me daarna als een dolle op het Spaans.

Gratis een vreemde taal leren

Maar ondertussen weet ik dat de allerbeste taalcursus ter wereld helemaal gratis is. Het bestaat in ieder land en is tegelijkertijd een inkijkje in het lokale gedachtegoed en de taboes: de tv-soap. Voordat de burgeroorlog in Syrië begon, was Damascus tof en liberaal, vol Europese studenten die er Arabisch studeerden. Ik keek er iedere avond in een van de restaurantbinnentuinen, samen met alle gasten en de obers, naar de dagelijkse tv-soap die ervoor zorgde dat het leven voor een uur compleet stil lag. De soap was zo makkelijk te volgen dat ik het gevoel had dat ik vloeiend Arabisch sprak: intrige, liefde, dood, roddel, tranen, huwelijksaanzoeken, familiegezeur. Misschien gaat de boel juist makkelijker als je de ander maar half verstaat, iets wat iedereen weet die weleens een onverstaanbare vakantieliefde heeft gehad. Niet wát iemand je heeft verteld blijft hangen, maar dat diegene zo mooi heeft zitten zwijgen, dát onthoud je.

Drie tips voor het leren van een buitenlandse taal

  1. Ja, het is duurder, maar je leer één-op-één veel meer van een taal dan in een groepsles. Ook kun je zo zelf de onderwerpen aandragen: sport, cultuur, duiken, eten, versiertrucs, etc.
  2. Wie serieus een andere taal wil leren spreken, moet zich er in onderdompelen. Het liefst op een plek waar niemand Nederlands of Engels verstaat. Moet jij eens kijken hoe hard dat gaat.
  3. Straattaal is een moetje als je wilt praten met locals. Je moet wel goed aanvoelen wannneer je deze woorden kunt gebruiken. Ik weet nu: niet bij politieagenten of douanebeambten.

Iris Hannema (1985) is reisschrijver en bezocht in haar eentje meer dan 100 landen. Haar nieuwe reisboek ‘Het bitterzoete paradijs’ ligt nu in de boekhandel. Volg Iris tijdens haar reizen via @irishannema.

Meer reistips van Iris Hannema

Reisles: Regel uw visum tijdig!
Dé tips voor een ergernisloze vliegreis
Koester je paspoort, maar niet té
Reis blij, neem een ei

Bekijk alle reislessen van Iris Hannema