Turkije, met mijn moeder

TURKS FRUIT #6 van Kees Lucassen

Kees Lucassen – ANWB-redacteur van REIZ& Magazine en Op Pad - is op vakantie, en haalt daar herinneringen op. In zijn laatste blog uit Turkije vertelt hij over zijn zesde reis naar Turkije in 2011 samen met zijn moeder.

Foto: op de bazaar van Bursa

‘En toen?’ vraagt Jelle. 

Met vrouw en kind (12) zit ik nu - juli 2017 – in Kaṣ. Klein plaatsje aan de Turkse kust. Zojuist vroeg Jelle mij om iets te vertellen over papa’s zesde reis naar Turkije. In 2011. 

Dus ik vertel. 

Over zijn oma, mijn moeder. Die was toen 78 jaar oud. En moest er hoognodig eens uit. Daarom boekte ik voor ons tweetjes een 8-daagse busreis met gids. Van Istanbul via o.m. Bursa, Troje, Pergamon, Izmir, Efese en Pamukkale naar Antalya. Daar aangekomen stapte ik bij een barbier naar binnen. Om geknipt & geschoren te worden. Door Mehmet, terwijl de oude Yussuf - een vaste klant - van alles wilde weten over de reis. Dus ik vertelde. Over de Hagia Sophia, nu museum, daarvoor moskee en daarvoor kathedraal. De grootste ter wereld. En over het Topkapipaleis, de Blauwe Moskee, het Verzonken Paleis, de Bosporus en…

Foto: Azië links, oma (grijs haar) rechts

‘Ah, dit was dus allemaal nog in Istanbul?’ vroeg Yussuf, mij een glaasje appelthee aanreikend.

Ik knikte, nam een slokje en vertelde verder: ‘Keuvelend met gids Güven en chauffeur Hassan reden mijn moeder en ik daarna naar Bursa, de wieg van het Ottomaanse rijk, voor de oude bazaar en de Grote Moskee. En naar Troje, waar volgens Homerus ooit een kolossaal paard in de gang stond.’

‘Met alle gevolgen van dien’, bromde Mehmet, mijn kin inzepend.

‘Hierna reden we, via de Egeïsche Zee, zinderende zoutpannen en wit pluizende katoenvelden, naar de imposante ruïnes van Pergamon. Om daar de tempels van Dionysos, Athene en Trajanus te zien. En de fluistergang, de bibliotheek en... 

‘Ah ja, pergamon betekent perkament’, vulde Yussuf aan, thee bijschenkend.

Foto: thee aan de Bosporus

‘Daarna reden we naar Efese. Ooit na Rome de tweede stad van het Romeinse rijk. Hier bekeken mijn moeder en ik de hangende villa’s, het bordeel, de bibliotheek, het theater...’

Yussuf: ‘Ah, daar waren Cleopatra en Marcus Antonius ook. En Alexander de Grote, en Paulus, en Hadrianus, en...’

‘En toen?’, onderbrak Mehmet, mijn laatste stoppels maaiend.

‘Toen reden we tussen wijngaarden, aardbeienvelden en sinaasappelboomgaarden door naar de necropolis van Hierapolis. Een kerkhof uit de Oudheid, met zo’n 600 antieke sarcofagen, en met pal daarnaast… 

‘Ah, de kalkterrassen van Pamukkale!’ kraaiden Mehmet en Yussuf in koor.

‘Precies! De zon ging net onder toen wij er waren. Waardoor alle witte rotsen ineens oranje en roze kleurden. En gisteren reden we naar Antalya. Mijn moeder zit nu op een terrasje in de oude stad bij de haven. Werelderfgoed.’

Foto: Tempel van Trajanus in Pergamon

Inmiddels masseerde Mehmet gezicht en nek. Waarna hij mijn hoofd met een ruk (krak!) 133 graden naar rechts draaide, en daarna (krak!) naar links. 

‘Nog één vraag mijn vriend’, verzocht Yussuf beleefd, terwijl hij een schoteltje dadels onder mijn neus schoof. ‘Wat vindt uw moeder van Turkije?’

‘Wat dacht u? Geweldig!’

‘Ah, een wijze vrouw.’

Enfin. 

Uiteindelijk trippelde de barbier van Antalya op zijn tenen om mij heen, terwijl hij, met zijn linkeroog dichtgeknepen, uit zijn rechterborstzakje een speciale kam trok. Hiermee harkte Mehmet nog één keer over mijn bol. 

‘Klaar!’

Kees Lucassen bereisde de wereld per vliegtuig, auto, motor, kano, fiets en te voet. Hoogtepunten? ‘Een nacht in hechtenis in Almaty (Kazachstan) en de zoen van zangeres Nenny Angelia in New Nickerie (Suriname).’

Lees meer herinneringen van Kees

1982 - Op de fiets naar Istanbul
1990 - Alles komt goed
1997 - Moord in de Oriënt-Express?
2000 - De schorpioen bij de vuurtoren
2004 - Slapen in Sipahiler
2011 - Turkije, met mijn moeder