Taganga, de goedkoopste en onveilige duikspot

Reisblog 7 van Solo Traveler Doris Furcic

Ik doe mijn slippers uit en mijn blote voeten voelen het warme zandstrand van het vissersdorpje. Uitkijkend over de Caribische zee en de zon die rond 18:00 uur naar beneden zakt en de lucht donkeroranje kleurt. Als de zon is verdwenen, transformeert het dorpje in een toch wat luguber stekkie, bekend dankzij enkele berovingen en waar onlangs een Amerikaanse vrouw is verkracht. De komende dagen blijf ik hier om mijn PADI Open Water Diver-duikbrevet te behalen. Ik ben in Taganga, de goedkoopste plek ter wereld om je PADI te scoren. Maar ook, volgens Lonely Planet, één van de onveiligste, depressieve drugsplekken van Colombia. 

Vredevol Taganga

In de middag loop je door Carrera 1 en zie je vele Colombianen en toeristen op het strand bakken of afkoelen in de zee. De zon stuwt het kwik tot voorbij de 33 graden, dus een plons in de zee is geliefd, ondanks dat dit niet het mooiste strand is. De straat is gevuld met internationale restaurants, souvenirwinkeltjes en houten hutjes waar je o.m. gefrituurde vis kan bestellen, terwijl de sieradenverkoper in de schaduw zit, de zon ontwijkend, en in slaap valt.

Cliché maar waar: de tijd lijkt hier stil te staan. Iedereen doet rustiger aan dan in de rest van Colombia. Zelfs de straathonden zijn zen. En dat bevalt me. De eerste paar dagen besteed ik mijn uren aan het strand, vele fruitsappen drinkend, en geniet ik van de rust. Taganga is overdag veilig, vredevol en vol met glimlachende, relaxte mensen.

Dag veiligheid

De zonsondergang in Taganga is een trekpleister. Zowel locals als toeristen zitten op een muurtje met een biertje of hapje in hun handen. Alle ogen zijn op de zon gericht. Is er geen wolkje in de lucht, dan ontwaar je een intense oranje gloed die het vissersdorpje belicht. De hemel kleurt oranje-roze, zoals wijlen Bob Ross zijn sundowns schilderde. Maar enkele uren na de zonsondergang verdwijnt het veilige gevoel, als ik door de straten van Taganga loop.

Meerdere reizigers om me heen zijn ’s avonds laat met een mes beroofd. Geld en/of creditcards weg. En ook heb ik gehoord dat er een Amerikaanse vrouw in Tanganga is verkracht. Dat drugs in het dorpje circuleren, verbaast me niets. Ik besluit het gevaar niet op te zoeken door het niet al te laat te maken en om altijd slechts een paar peso op zak te hebben, mocht het mij toch overkomen. Waarom ik híer verblijf? Om op de spotgoedkope plek voor het eerst van mijn leven te duiken!

Duiken bij Oceano scuba

Via (Don) Juan, de Bogotaanse rokkenjager die ik eerder in Villa de Leyva (zie blog 3) heb ontmoet, weet ik dat Taganga de goedkoopste plek ter wereld is om te duiken. Eén van zijn ex-liefjes is duikinstructrice en ze heeft hier vele jaren gewerkt. Na een belletje met haar, geeft hij mij de tip om bij Oceano Scuba, een van de beste duikscholen van Taganga, aan te kloppen.

Op de dag dat ik in Taganga arriveer, wandel ik direct naar Oceano Scuba, waar Francaise Gaëlle me warm begroet. Ik ben een beetje angstig voor het duiken, maar ze garandeert me dat het goede instructeurs zijn, die weten wat ze doen en er voor je zijn. Om je duikbrevet te behalen, kun je de 3-daagse cursus doen, bestaande uit het bekijken van 6 video’s, 6 keer duiken, theorieles en daarna de multiple-choicevragen van het examen beantwoorden. Ik ga ervoor!

Schildpadden, zee-egels en Dory

Na het passen van een wetsuit, zwemvliezen en duikbril, vertrekken instructeurs, vrijduikers en 2 duiknieuwelingen plus ik met een speedboot naar het Tayrona Park, onderweg een waterschildpad passerend terwijl pelikanen boven onze hoofden vliegen. Mijn eerste dag duiken in Kiosko en Pecera, haalt geen claustrofobisch gevoel naar boven, maar tovert een glimlach op mijn gezicht, zodra ik onder water ben. Ik spot vissen in vele kleuren. Pluma’s, zee-egels, schoolmeesters en een gevlekte moeraal. Ik grinnik in mijn regulator, niemand hoort mij. De komende dagen krijg ik goede theorieles van mijn Chileense instructeur Patricio, bekijk ik alle video’s en duik ik in Piedro de Medio, Calichan 1 & 2, en El Torin, de beste duikplek van Tayrona Park! Dé locatie om te duiken tot een diepte van 18 meter waar goed ontwikkelde koraal groeit in de vorm van oranje platen. Ik voel me als Dory in het water!

Sierraventura Hostel

Tijdens de duikcursus overnacht ik in de slaapzaal van Sierraventura Hostel, naast het voetbalveldje in Taganga. Gerund door Nicolas, een Belg die getrouwd is met een Colombiaanse en die een jaar geleden een hoerentent met drugsgebruikers tot dit hostel heeft omgetoverd. Op de begane grond vind je de receptie, keuken, een chill-ruimte en privékamers.

Ik zit vaak op de eerste etage, waar een nog grotere chill-ruimte met grote kussens is, uitkijkend op het zwembad waarin je duikers ziet oefenen. Verderop vind je de hangmattencollectie die mijn ogen altijd doen twinkelen van plezier. Hi, Nicolas, mijn gastvrije gastheer roept. Het is zondag en dan vertrekt hij altijd even voor een special delivery naar Santa Marta: ‘Wie wil er wat van McDonald’s?’

Doris Furcic (1987) reisde in 2012 voor het eerst solo door Zuid-Amerika en vond daar haar passie voor schrijven terug. Sindsdien is ze ontpopt tot een avontuurlijke soloreiziger en naast tekstschrijver is ze storyteller, socialmedia- en SEO-specialist. Je volgt Doris op InstagramFacebook en Twitter.

Meer reisblogs van Doris

#19: Stinkend naar de hemel!
#18: Een week in San Juan del Sur in Nicaragua
#17: Corcovado National Park in Costa Rica
#16: Pavones, Costa Rica’s legendarische surfspot
#15: Panama: Isla Taboga & Santa Catalina

Bekijk alle reisblogs van Doris