Salento in Colombia: koffie en torenhoge palmbomen

Reisblog 11 van Solo Traveler Doris Furcic

De afgelopen jaren is het dorpje Salento in Colombia ontpopt tot een toeristenbom. Menige reiziger komt hier om bij één van de plantages op de koffie te gaan. Voor een bakkie en een tour. De volgende dag wandelen ze meestal naar de Cocoravallei, waar palmbomen van wel 80 meter hoog je wuivend verwelkomen. Beide activiteiten staan ook op mijn to-do-lijst. Ik ontloop echter de kudde in Salento, dankzij een verborgen parel: Refugio de la Puente Explanación, waar ik midden in de natuur overnacht. En in een of ander godvergeten gat experimenteer ik met ayahuasca. Hét medicijn uit het Amazonegebied.

Refugio de la Puente Explanación

Een kersvers, schoon hostel, midden in de natuur bij een rivier die je heerlijk in slaap wiegt. Met uitzicht op de befaamde brug als nationaal monument, en talloze kleurrijke vogeltjes die om je oren fluiten. Waar? In Boquia, op slechts 10 minuten met de bus van Salento. Bereik je het natuurterrein, dan ontmoet je als eerste de gebroeders Archilles en Yukon. Twee jonge Duitse herders die grommend en blaffend hun territorium beschermen. Kort daarna transformeren ze in twee levendige teddyberen die dolgraag vertroeteld willen worden.  

Refugio de la Puente Explanacion wordt gerund door de Canadese Ed Vos en zijn Colombiaans liefje Ledy. Een vriendelijk, rustgevend koppel dat ervoor zorgt dat je er meteen thuis voelt. Je ziet dat er veel amor en tiempo in het terrein is gestoken, waardoor het hostel in een half jaar is opgebloeid tot een verborgen parel, nabij Salento. Maar Ed is nog niet klaar. Hij heeft grotere plannen voor de toekomst: het wordt een biologische boerderij en een spot voor ayahuasca-ceremonies.

De slaapzaal met grote, zachte bedden vind je naast de rivier, waarin je een frisse duik kunt nemen. Maar als ik er ben, regent het pijpenstelen, dus ik pas. Na een diepe nachtrust staat er iedere ochtend een vers gemaakt ontbijt met roerei, fruitmix, geroosterd brood én dampende koffie voor je klaar. Tijdens mijn eerste ontbijt ontmoet ik de Brit Bruce, de tijdelijke klusjesman, en de Frans-Canadese Richard, een goede vriend van Ed die hem ook helpt. Met Richard en Ed hebben we het over ayahuasca en de ceremonie die op zaterdagnacht start. Hoe meer we erover praten, hoe mooier het klinkt.

Koffietour bij De Zonsondergang 

Op de dag van de ayahuasca-ceremonie loop ik in de natuur voor een tour naar de koffieboerderij El Ocaso, dat ‘De Zonsondergang’ betekent. Het wordt niet zomaar een koffietour, nee, ik ga voor de Premium Coffee Tour waarin je alle informatie krijgt over het koffielandschap, productie, duurzaamheid, sortering, commercialisering en tot slot uiteraard koffie proeven. Een tour van 3 uur, en een stuk uitgebreider in vergelijking met de traditionele tour van 1,5 uur waarbij vrij kort meestal alleen de productie, sortering, een proefsessie en de verkoop aan bod komen. 

Julio neemt met mij van top tot teen het koffieproces door. Hij legt als eerste uit hoe klimaat, hoogte, flora, fauna - met name de fladderende vogels - het mogelijk maken dat er aan koffieplanten de zoetste bonen groeien. ‘De beste koffiebonen worden geëxporteerd. In Colombia drinken we de één na beste koffie’, vertelt Julio, zodra we de diverse stappen van de groei van een koffieplant naar kijken. Voor ik het weet loop ik met een mandje om mijn middel zelf bonen te plukken, terwijl een Amazonemotmot mij in de gaten houdt. Aan het einde van de tour mag ik de El Ocaso-koffie proeven. Ook koffieverslaafd? Dan is dit jouw tour!

Ayahuasca bij sjamaan Carlos

Het is ‘de slingerplant van de ziel’, maar het wordt ook wel yagé, hoasca of caapi genoemd. Indianenvolken uit het Amazonegebied gebruiken deze drank al eeuwenlang in magisch-religieuze rituelen. Aanvankelijk was ik helemaal niet van plan om ayahuasca te gebruiken. Maar uiteindelijk, na de vele positieve geluiden van Ed en Richard over deze ceremonie gehoord te hebben, en daarna veel online te hebben gelezen, durf ik het aan. De twee mannen hebben al jaren ervaring met ayahuasca, waarmee ze begonnen om van hun wietverslaving af te komen.

Rond 21:00 uur rij ik samen met Richard naar een gehucht in de buurt van Armenia. De doorgaande weg volgend totdat Richard plots linksaf slaat, een klein weggetje in. De natuur in, zonder wegwijsbordje. Even later komen we aan bij het familiehuis van de sjamaan Carlos, met een hut ernaast waar sommige Colombianen en enkele backpackers op een mat liggen en afwachten. De meesten kennen elkaar en doen een babbeltje met elkaar. Ik claim een matje en observeer. Het zijn voor 80% locals die wekelijks terugkomen, de rest zijn nieuwsgierige reizigers als ik, die het voor het eerst proberen. De band Talkwaska maakt muziek tijdens de ceremonie.

‘Ben je ongesteld?’

De sjamaan praat met iedereen vlak voordat de ceremonie begint. Ook met mij, Hij vraagt of ik ongesteld ben. En of ik de afgelopen 24 uur drugs en alcohol heb gebruikt. Op basis van mijn antwoorden mixt hij sappen van twee planten: de Psychotria viridis en de slingerplant Banisteriopsis caapi. Ik ga op mijn matje liggen en binnen 5 minuten geef ik over. Eén van de zussen van de sjamaan komt naar me toe, ze streelt mijn rug en zegt een gebed. Ik heb het gevoel dat ik al mijn organen eruit spuug, zo intens is het. Hierna zie ik vallende sterren en dan donder ik in slaap. Als ik mijn ogen weer open, begint net de tweede ronde, het hetzelfde riedeltje opnieuw:  ‘Hoe gaat het met je?’, vraagt de sjamaan. Ik antwoord: ‘Ik heb mijn organen eruit gekotst en de hele nacht als een baby geslapen.’

Te voet in de Cocoravallei

Nogal wat reizigers die de afgelopen maanden op mijn pad zijn gekomen, vertelden mooie verhalen over de Cocoravallei. Deze vallei maakt deel uit van het Nationaal Park Los Nevados. Een gebied met bijzondere flora en fauna op een hoogte van 2390 meter, waarbij vaak door de mist en wolken de top van de bergen mysterieus verborgen blijven en torenhoge palmbomen van wel 80 meter de lucht in rijzen. Het is een 5 uur durende trekking, waarbij je onder meer naar een plek loopt waar vele kolibries om je heen snorren. Ik had al besloten om deze - niet al te moeilijke- trekking de dag na mijn ayahuasca-ceremonie te doen.

Vanuit het plein in Salento brengt een jeep je in de richting van de Cocoravallei. De chauffeur laat je dan bij de ingang achter, bij wat naast elkaar gestapelde restaurantjes. De trekking ga ik samen met Jamie doen, bekend DJ en van oorsprong een Colombiaan die als peuter is geadopteerd. Maar net als we op het plein de jeep willen pakken, stuit ik ook op Alessandro, een gezellige Italiaan die ik twee maanden hiervoor in Villa de Leyva heb ontmoet. Met hem, nog een Italiaan en een Ierse dame lopen we naar de kolibries, de palmbomen en de mysterieuze bergen toe. Tijdens de trekking ruik, hoor en zie ik superscherp wat er allemaal om me heen is. Ik voel me kiplekker! Dankjewel ayahuasca.

Doris Furcic (1987) reisde in 2012 voor het eerst solo door Latijns- en Zuid-Amerika en vond daar haar passie voor schrijven terug. Sindsdien is ze ontpopt tot een avontuurlijke soloreiziger en naast tekstschrijver is ze storyteller, socialmedia- en SEO-specialist. Je volgt Doris op InstagramFacebook en Twitter.

Meer reisblogs van Doris

#19: Stinkend naar de hemel!
#18: Een week in San Juan del Sur in Nicaragua
#17: Corcovado National Park in Costa Rica
#16: Pavones, Costa Rica’s legendarische surfspot
#15: Panama: Isla Taboga & Santa Catalina

Bekijk alle reisblogs van Doris