Pavones, Costa Rica’s legendarische surfspot

Reisblog 16 van Solo Traveler Doris Furcic

Doris Furcic heeft Panama verlaten, en reist nu door Costa Rica, tussen eekhoornapen, gebruinde sixpacks en ’s werelds op twee na langste left-hand surf break.

Morpho’s (knalblauwe vlinders) fladderen rond. Tico’s (locals van Costa Rica) en toeristen slenteren door het stadje, surfplanken onder de armen. De zon straalt vanuit de hemel. Palmen wuiven met de wind mee. Eekhoornapen koekeloeren met hun kraaloogjes naar stretchende yogi’s. Surf House Pavones transformeert in een Baywatch set, waar fotografen met serieuze zoomlenzen hun beste kiekjes schieten van de surfers die hier ’s werelds op-twee-na-langste left-hand surf break berijden. Want dit is Pavones, een legendarische surfspot. En tegelijk een vergeten hoekje van Costa Rica, aan the end of the road.

Van Panama naar Costa Rica

De grens oversteken is al een reis an sich. Met bus nr. 1 van Boquete naar David, met bus nr. 2 van David naar de grens tussen Panama en Costa Rica.  Met mijn paspoort 2 stempels rijker en mijn moneybelt gevuld met colones, stap ik in bus nr. 3 en rol zo van Paso Canoas naar Golfito, en na een prachtrit door de natuur en 1,5 uur later kom ik dan eindelijk in Pavones aan. Een pittoresk stadje, aan de Zuid-Pacifische kust, die zich uitstrekt van Dominical tot aan de Osa Peninsula, één van de meest onontwikkelde en natuurlijke regio’s van Costa Rica.

Surf House Pavones

Bus nummer 3 stopt letterlijk voor de deur van het door mij geboekte slaapverblijf: Surf House Pavones. Moshe, de eigenaar van Israëlische komaf, is net druk doende met loom in zijn hangmat op de veranda te schommelen. Hij begroet me vriendelijk, geeft een tour door zijn surfhuis en laat daarbij mijn kamer zien. Een slaapzaaltje dat ik alle vier de nachten voor mezelf heb. Ik keer terug naar de veranda, waar ik andere reizigers spot. Plots krijg ik het gevoel dat ik op de set van Baywatch ben beland, maar dan wel de Israëlische versie daarvan. Blits bikini’s & zwembroeken, brede borstkassen, nergens een gram vet, sixpacks waar je ‘u’ tegen zegt, lekker kleurtje en natte manen: allemaal afgetrainde jonge Israëlische surfers.

Liefde, zonder vlees noch vis

Surf House Pavones is slechts enkele meters van het strand vandaan. Dé plek waar surfers van over de hele aardbol ’s werelds op-twee-na-langste left-hand surf break proberen te berijden. Elke dag hollen ook de Israëliërs met een surfplank richting zee. Ook Moshe is verzot op het pakken van een golf, hij gaat regelmatig mee, met zijn honden erachteraan. Op die eerste dag ontmoet ik tevens Carmel, een Israëlische schone en Moshes liefje. Tijdens haar vakantie in Pavones kreeg ze kriebels in haar buik kreeg en sindsdien is ze blijven plakken. Maar wel op één voorwaarde: dat het een veganistisch slaapverblijf zou worden. Door de sympathieke Moshe & Carmel en de hier heersende chille vibe voel ik me hier 100% thuis.

Apies kijken, vanuit bizarre posities

Een kwartiertje lopen van Pavones’ centrum vandaan, vind je Amy’s Yoga Shooting Star Studio. Vlak voor de zee, tussen de bomen. Hartvormige stenen sieren de weg naar haar yogaruimte. Je voelt een vleugje wind tegen je lichaam aanbotsen, terwijl windgongen zachte en ontspannen klanken laten klinken. Op dinsdag geeft Hadas, yogi & eigenaresse van Cabinas & Cafe de la Suerte, Gentle Yoga. Het uitzicht op zee, het groen om mij heen, het geluid van de golven en de yoga-oefeningen geven mij volledige rust.

De volgende dag bewandel ik dezelfde route naar de yogastudio. Dit keer staat de Canadese Amy zelve voor me om Athlete Flow te geven. Tijdens deze yogales horen we licht, hoog gekrijs, waarop Amy fluistert dat de apen eraan komen. Hé, wat? Langzaam komen eekhoornapen dichterbij, klimmend in de bomen rond de Shooting Star Studio. Stapje voor stapje proberen we zachtjes dichterbij de schattige apenfamilie te komen. Kleine grijze koppen, gele pootjes en zwart gevlekte staarten.  Met hun zwarte kraaloogjes kijken ze nieuwsgierig toe, terwijl wij met onze hoofden ondersteboven de yoga-oefeningen doen. Zo werd een yogales van 1,5 uur uiteindelijk 3 uur apies kijken vanuit bizarre posities.

Het café van Hadas & Ran

De smoothies en het eten bij Cabinas & Cafe de la Suerte zijn/is heerlijk, zo is mij verteld. Het café ligt pal om de hoek vanuit Surf House Pavones, en ik vind er yogadocente Hadas en haar man Ran. Samen hebben ze dit stuk grond gekocht en beetje bij beetje hun Cabinas & Cafe de la Suerte opgebouwd. Door hun verlangen naar simplicity of life hebben ze Tel Aviv voor Pavones ingeruild. Ik proef zowel de kersensmoothie van zowat 1 liter als de avocadosandwich. Oké, het klinkt wellicht ietsje overdreven, maar toch zeg ik: de reis waard. God-de-lijk!

Met Jimmy in zee

Ik wil ook surfen. Moshe tipt Jimmy, op-en-top Tico en een goede surfer. Ik huur een surfplank formaatje Titanic en ga dan met Jimmy in zee, ver weg van de surf break vandaan. In de twee uur durende les is er weinig deining, pak ik drie keer een golf, sta ik nul keer op mijn plank en neemt de stroming me mee, waardoor ik terug moet peddelen, zo’n honderd keer. Afgepeigerd ben ik. Ik heb mijn surflesje wel geleerd voor vandaag. Maar wie weet, keer ik hier ooit terug, en om dan een golf te pakken bij ’s werelds op twee-na-langste left-hand surf break.

Doris Furcic (1987) reisde in 2012 voor het eerst solo door Latijns- en Zuid-Amerika en vond daar haar passie voor schrijven terug. Sindsdien is ze ontpopt tot een avontuurlijke soloreiziger en naast tekstschrijver is ze storyteller, socialmedia- en SEO-specialist. Je volgt Doris op InstagramFacebook en dorisfurcic.nl.

Meer reisblogs van Doris

#19: Stinkend naar de hemel!
#18: Een week in San Juan del Sur in Nicaragua
#17: Corcovado National Park in Costa Rica
#16: Pavones, Costa Rica’s legendarische surfspot
#15: Panama: Isla Taboga & Santa Catalina

Bekijk alle reisblogs van Doris