Een week in San Juan del Sur in Nicaragua

Reisblog 18 van Solo Traveler Doris Furcic

Vanuit Costa Rica hopt onze blogster Doris Furcic de grens over, en belandt zo in het zuiden van Nicaragua, op het strand van San Juan del Sur aan de Stille Oceaan.

Jezus, catcalling & Sunday Funday

Vlak over de grens van Costa Rica, in het uiterste zuiden van Nicaragua en aan de Stille Oceaan, daar ligt het oud-vissersdorpje San Juan del Sur. Kleurrijk én pittoresk. En populair, dat ook, vanwege de Sunday Funday pool parties, de prima surfspots, de knusse koffietentjes en een torenhoog beeld van Jezus dat hoog op een heuvel staat, over alles uitkijkend. De ontspannen sfeer inhalerend, besluit ik hier een week te blijven. Dagelijks dobber ik in zee, terwijl hitsige Nicaraguaanse pubers aan catcalling doen. En verder geniet ik, ook dagelijks, van een machtige zonsondergang én ben ik getuige van Sunday Funday.

Hostel Esperanza & vallende mango’s

De taxi stopt pal voor Hostel Esperanza. De Braziliaanse Catia, Zwitserse Silas en ik stappen uit. Alle drie blij verrast. Location, location! Het hostel bevindt zich pal tegenover het strand, dicht bij de warme, kalme zee, waar de zon nu de baai van een schittergloed voorziet. Een betere overnachtingsplek is er niet. Vogeltjes fluiten boven onze hoofden, Nicaraguanen zitten op de bankjes, starend naar de horizon. Bij de receptie verwijst de humoristische Elvis ons naar een slaapzaaltje met comfortabele bedden.

De volgende ochtend wordt er een kakelvers Nicaraguaans ontbijtje voor ons gemaakt, dat wij op de binnenplaats nuttigen, tussen kleurige hangmatten, loungebanken & fruitbomen. Collega-reizigers keuvelen,  eten of lezen. Plof! Af en toe valt er een mango uit een van de bomen op de grond. Een backpacker komt met de schrik vrij, waarna hij fluks verdwijnt. Silas pakt de mango op en eet ‘m glimlachend op.

Hitsige pubers & tonijn van de grill

In hostel Esperanza ontmoet ik de 34-jarige Argentijnse Pablo, die al 2 jaar met een kleine rugzakje en twee T-shirts door Latijns-Amerika reist. Een vrije geest met prachtige verhalen. Zijn werk als architect heeft hij on hold gezet om lopend & liftend zijn continent te verkennen. Samen met hem, Catia & Silas dobber ik dagelijks in de warme zee, waarbij Catia en ik plots de aandacht van wat pubers krijgen. Ze bekijken ons uitvoerig, fluiten en roepen wat, smachtend naar wat wederzijdse interesse. Maar als ik kort duidelijk maak dat die niet bestaat, zijn ze net zo snel weet stil.

Pablo verblijft al enige tijd in San Juan del Sur en zodoende kent hij al wat mensen. Hij heeft connecties bij de haven en oppert om daar verse vis te kopen. Briljant idee! Met acht twinkelende ogen schaffen we een witte tonijn van ruim 6 kilo aan, die een van de vissers voor ons schoonmaakt, waarna Pablo hem in het hostel op de barbecue grilt. De vis ruikt en smaakt overheerlijk, kwijlend vragen de overige backpackers vragen of ze ook een hapje mogen. Denkend aan het beeld van Jezus, uitkijkend over San Juan del Sur, delen we vis en wijn. 

Sunday Funday

De volgende dag wandel ik samen met Catia, Silas & Pablo naar de noordkant van de baai, waar het enorme Jezusbeeld staat. We passeren  luxe villa’s van rijke Nicaraguanen. De zon brandt op onze huid en zweetdruppels rollen over onze gezichten als we drie kwartier later op de top van de heuvel het beeld bereiken. Samen met andere bezoekers bewonderen we de 24 meter hoge Jezus, die met twee vingers in de lucht over San Juan uitkijkt. Dan spot ik in de sokkel een deurtje waarop ‘geen toegang voor de toeristen’ staat, en daarachter een vriendelijke local en een trap, zodat ik even later nog iets dichter bij Jezus sta, de selfies van de toeristen onder mij verpestend. 

Sunday Funday, grote kans dat als je in Nicaragua bent, je hierover hoort spreken. Poolparty’s op zondag waarbij flink wordt uitgepakt (lees: gedronken). Mij trekt het niet, het schijnt echt iets puur voor toeristen te zijn. ‘s Middags op straat zie ik al de eerste feestgangers in Sunday Funday T-shirts, maar verder merk ik er weinig van. Ik lig op het strand, lees een boek, nip mijn cappuccino. En daarna, terug in het hostel, voer ik met Pablo en andere reizigers diepgaande gesprekken over van alles en niets. Ten slotte sjokken we toch met z’n allen naar de laatste bar waar vandaag nog Sunday Funday wordt georganiseerd. Ik observeer de door alcohol benevelde feestgangers die babbelen, flirten, dansen, in de oceaan skinny dippen en daarna terug op het strand ontzet ontdekken dat al hun spullen zijn verdwenen. Dan draai ik me om en loop met Pablo terug naar het rustige deel van San Juan del Sur. 

Meer Nicaragua? REIZ& Magazine 9 (die op 24 augustus 2017 verschijnt) bevat een reportage over Costa Rica & Nicaragua.

Doris Furcic (1987) reisde in 2012 voor het eerst solo door Latijns- en Zuid-Amerika en vond daar haar passie voor schrijven terug. Sindsdien is ze ontpopt tot een avontuurlijke soloreiziger en naast tekstschrijver is ze storyteller, socialmedia- en SEO-specialist. Je volgt Doris op InstagramFacebook en dorisfurcic.nl.

Meer reisblogs van Doris

#19: Stinkend naar de hemel!
#18: Een week in San Juan del Sur in Nicaragua
#17: Corcovado National Park in Costa Rica
#16: Pavones, Costa Rica’s legendarische surfspot
#15: Panama: Isla Taboga & Santa Catalina

Bekijk alle reisblogs van Doris