Corcovado National Park in Costa Rica

Reisblog 17 van Solo Traveler Doris Furcic

Onze blogster Doris Furcic reist door Costa Rica, en bezoekt daar Corcovado, een National Park dat volgens National Geographic ‘the most biologically intense place on Earth’ is.

Naast luiaards hangen er brul-, eekhoorn-, spin- en kapucijnapen in de bomen. De Amerikaanse krokodil rust stilletjes in het water. Ook ongrijpbare katachtigen,  zoals de jaguars, poema’s, ocelotten en zwarte leguanen, zijn hier thuis, net als tientallen giftige slangen, coati’s, tapirs, miereneters en leguanen. Door de lucht vliegen geelvleugelara’s, tijgerreigers, zwarte gieren en nog véel meer. Want dit is Nationaal Park Corcovado, gelegen in het uiterste zuidwesten van Costa Rica, op het schiereiland Osa. Volgens National Geographic is dit de the most biologically intense place on Earth’.

Puerto Jiménez

Vanuit Pavones pak ik de ferry richting de rand van Parque Nacional Corcovado, waar Puerto Jiménez mij verwelkomt met stoffige straten, koudbloedige hagedissen en kijvende geelvleugelara’s, rondvliegend boven mijn hoofd. Dit is de favoriete uitvalbasis voor reizigers die bij het beroemde Sirena-rangerstation het wildlife in Corcovado willen ontdekken. En ook ik sta te trappelen om dit National Park met eigen ogen te mogen bewonderen. Mijn mond valt echter al open zodra ik in de herberg La Chosa del Manglar arriveer. Een fantastisch opwarmertje, voordat ik het N.P. Corcovado instap!

De Mangrove Hut

La Chosa del Manglar (= ‘de Mangrove Hut)’ licht al een tip van de sluier op. Alle kamers hebben uitzicht op de mangrove, de kreek of de tuinen. In die kreek spot ik een kaaiman, waarboven kapucijnapen van boom naar boom springen. En vanuit de lounge kijk ik uit op de groene tuin met kerktorenhoge bomen. ‘Hoor je dat?’, vraagt Andrew, de amicale uitbater. ‘Ja, maar wat is het?’ antwoord ik, enigszins verward. Glimlachend wijst Andrew omhoog, de boom in, vanwaar een toekan mij verwelkomt.

Ook vertelt hij dat het verboden is om zonder gids in Nationaal Park Corcovado te wandelen. En zo kom ik in contact met een Panamees-Israëlische tourbegeleider die al meer dan 10 jaar met door Corcovado struint. Er hangt wel een pittig prijskaartje aan de tours, daarom besluit ik om slechts één dagje het park in te gaan.

Corcovado’s beestenboel

Mijn programma: per jeep van Puerto Jimenez naar Carate hobbelen, om vanaf daar naar het La Leona-rangerstation te lopen, daarna de 5 uur durende trekking tot aan het Sirena-rangerstation uit te voeren en vervolgens naar Carate weder te keren om hierna weer terug naar Puerto Jimenez te stuiven.

Terwijl de tourbegeleider en twee andere toeristen in het busje zitten, rijd ik samen met een verliefd stel (Duits & Mexicaans) richting Carate. Al onderweg spotten we de Amerikaanse krokodil, die grotendeels onder water verdwijnt zodra hij doorheeft dat wij hem in de gaten houden. Morpho’s fladderen kleur- & talrijk rond en de spinapen swingen hoog in het geboomte. Vanaf het La Leona-station lopen we richting het Sirena-station, en nu spotten we onderweg tayra’s, geelvleugelara’s, swainsons-toekans, een koningsgier, een zwarte gier, een tropische schreeuwuil, eekhoorns, langneusvleermuizen, brul- & kapucijnapen, kleurige spechten, agoeti’s, een coati, een noordelijke kuifcaracara, bruine hokko’s en nog veel meer. Kan hier iemand even in mijn arm knijpen?

Bahia Drake & Martina’s Place Hostel

Dit Rupsje Nooitgenoeg wenst nóg meer flora- & fauna te zien. Ik pak daarom mijn biezen en reis per bus naar een van de meest geïsoleerde plekken van Costa Rica: Bahia Drake. Een ruige kustlijn rijk aan wildlife, palmen, rotsen, kleine strandjes én niet te veel toeristen. Prima plek om te snorkelen, te duiken en nog meer dieren in National Park Corcovado te spotten. Zowat op elke meter vind ik een reisorganisatie die tours in het park en/of snorkel- & duiktrips verkoopt. Zo ook bij Martina’s Place Hostel, maar voor mij is dit de plek waar ik twee nachten als een baby in de slaapzaal overnacht.

‘Mijn voet staat in brand!’

Marina, de Duitse eigenaresse, is er niet. Maar haar collega Richard verwelkomt mij met open armen. Hij geeft me een rondleiding en beantwoordt al mijn vragen. Middenin het hostel vind je een kleurrijke tuin met een knus tafeltje en een paar stoelen. Een plek om met andere reizigers in contact te komen, omringd door groen van waaruit gegil, gesis en gekwinkeleer klinkt, naast meer uitzonderlijke dierengeluiden.

Op slechts een paar minuten lopen van Martina’s Place Hostel wacht de zee. Samen met de Braziliaanse Catia ren ik het strand op. We kleden ons uit, duik het water in en vieren hier nu de enige zwemmers zijn. Nou ja, bijna dan. ‘Auw!’ Plotsklaps schieter een hevige stroomstoot door mijn linkervoet. Prompt ren ik de zee weer uit, schreeuwend: ‘Mijn voet staat in brand!’
En ja, een kwallenbeet. Maar vriendelijke locals schieten me snel te hulp, met benzine en azijn. Een geslaagde reddingsactie, onder supervisie van een kapucijnaap, hoog in een palmboom.

Meer Costa Rica? REIZ& Magazine 9 (die op 24 augustus 2017 verschijnt) bevat een reportage over Costa Rica & Nicaragua.

Doris Furcic (1987) reisde in 2012 voor het eerst solo door Latijns- en Zuid-Amerika en vond daar haar passie voor schrijven terug. Sindsdien is ze ontpopt tot een avontuurlijke soloreiziger en naast tekstschrijver is ze storyteller, socialmedia- en SEO-specialist. Je volgt Doris op InstagramFacebook en dorisfurcic.nl.

Meer reisblogs van Doris

#19: Stinkend naar de hemel!
#18: Een week in San Juan del Sur in Nicaragua
#17: Corcovado National Park in Costa Rica
#16: Pavones, Costa Rica’s legendarische surfspot
#15: Panama: Isla Taboga & Santa Catalina

Bekijk alle reisblogs van Doris