Wegwijzer

De ANWB plaatste in 1894 de eerste wegwijzer, langs de weg Utrecht-Rotterdam. Het ging om een proef. Plaatsing van wegwijzers was binnen de ANWB aanvankelijk omstreden. De bond verwachtte dat vooral militairen er gebruik van zouden maken, terwijl die juist getraind moesten worden in het lezen van kaarten. ANWB-bestuurders die wegwijzers ook nuttig vonden voor andere groepen, wisten de anderen te overtuigen.

Wegwijzers in de kachel

Aanvankelijk waren de wegwijzers van hout. Deze verdwenen echter al snel bij omwonenden in de kachel. De lokale bevolking had helemaal geen zin 'ontdekt' te worden door stedelingen. De ANWB moest overschakelen op de veel duurdere ijzeren wegwijzers. De activiteit groeide snel en de bond hoopte dat de overheid ook zou gaan bewegwijzeren. Maar de ANWB bleef tientallen jaren de enige, eerst volledig op kosten van de leden en vanaf 1919 met subsidie van de landelijke overheid.

Waarschuwingsbord

Waarschuwingsborden

Voordat de ANWB wegwijzers plaatste, zette ze al waarschuwingsborden neer. De keuze viel op Zuid-Limburg omdat zich daar de meeste voor fietsers gevaarlijke hellingen bevinden.

120 jaar bewegwijzering

120 jaar lang zorgde de ANWB voor bewegwijzering