Hulsterlooroute

Nederland, Zeeland, Hulst

49
47
58
68
67
66
65
64
60
10
11
75
53
80
50
52
49

In Zeeuws-Vlaanderen verwacht u waarschijnlijk ruime polders, slingerende kreken en strakke dijken. Hoe verrassend zijn dan de zandpaden in het dichtbegroeide dennenbos ten zuiden van Hulst. De vette klei is in een ver verleden achtergelaten door de zee. Vervolgens heeft de wind na de laatste ijstijd stuivend zand opgestuwd tot golvende ruggen. Daardoor fietst u nu door een landschap vol contrasten, waar ook de sluwe vos Reynaert talrijke sporen heeft achtergelaten.

De vestingwerken van Hulst ogen nog altijd indrukwekkend. De eerste omwalling werd in 1452 aangelegd, maar wat je nu ziet aan grachten, poorten en tot 10 m hoge wallen dateert grotendeels van de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648). Spaanse troepen veroverden de stad in 1583 en legden deze massieve verdedigingsgordel aan. Achter de stadspoorten ligt nu een gezellige, Bourgondische stad die met zijn winkels en sfeervolle pleinen veel toeristen uit België trekt. Zoek voor of na de fietsroute zeker een plekje op een van de terrassen.

Het is prettig fietsen over de smalle weggetjes en dijken rond Schuddebeurs. Deze plaatsnaam komt vaker voor in Zeeland. Meestal duidt het erop dat er flink wat geld in het onderhoud van de dijken en polders ging zitten. Nu kun je de beurs trekken voor groenten en fruit dat bij de boerderijen te koop is. Bordjes vertellen wat er vandaag in de aanbieding is.

Bedenk dat je hier over historische grond fietst! Het waren monniken uit België die in de middeleeuwen de eerste dijkjes rond de aangeslibde gronden legden. Meerdere keren wist de zee echter hun noeste arbeid weg te vagen. Ook het dorp Graauw, dat al in de 13e eeuw bestond, verdween verschillende keren onder de golven. Het huidige dorp dateert van de 17e eeuw, toen de omliggende polders weer werden drooggelegd na een zoveelste overstroming. Achter aan het dorp lag destijds een haventje: hier begon een kreek waardoor schepen naar de Westerschelde konden varen. Dat verklaart de straatnaam Oude Kaai.

Ga in Emmadorp even links af naar de hoge dijk in de verte: daarachter ligt het beroemde Verdronken Land van Saeftinghe. Ook dit gebied werd door monniken ingepolderd, maar de Allerheiligenvloed van 1570 maakte een einde aan de vruchtbare polder en de vier boerendorpen. Nu is het een waardevol natuurgebied waar de vloed twee keer per dag binnendringt. Ga voor het complete verhaal naar het bezoekerscentrum dat links onder aan de dijk ligt (www.saeftinghe.eu, mei-sept. di-zo 13-17, apr. en okt. za-zo 13-17 uur, winter gesl.).

Nieuw-Namen – vroeger Hulsterloo geheten – ligt op oude grond. De heuvel bestaat uit zand, schelpgruis en ijzeroerbanken die er zo’n 2,5 miljoen jaar geleden zijn afgezet. De plaatsnaam Hulsterloo komt ook voor in het middeleeuwse verhaal over Reynaert de Vos, dat zich afspeelt in het Land van Hulst. Dat verklaart waarom in deze regio tal van standbeelden en informatieborden verwijzen naar de sluwe vos Reynaert en zijn trawanten. Hulst staat er zelfs vol mee.

Andere fietsbordjes en de onvermijdelijke wegen met betonplaten verraden wanneer u België binnenfietst. Het Vlaamse traject eindigt bij het Stropersbos, dat op een van de zandruggen ligt. Het fietspad volgt hier de vroegere spoorlijn tussen Mechelen en Terneuzen. Pal op de grens, bij De Klinge, is een deel van het station en de gebouwen bewaard gebleven. Net als twee herbergen, die nog altijd hongerige en dorstige reizigers welkom heten.