Eerste rijtest Volkswagen T-Roc

Kleurrijke toevoeging aan een druk bevochten segment, maar waarom geen hybride?

ANWB Auto reed in Portugal met de nieuwe Volkswagen T-Roc. Een crossover waar je vrolijk van wordt! Zolang de kinderen de deur uit zijn tenminste...

Je zou je kunnen verbazen over de komst van de T-Roc. Bij Volkswagen hebben ze immers al een compacte crossover in het leveringsprogramma in de vorm van de Tiguan. Maar de T-Roc - waarvan de 'T' niet alleen verwijst naar die Tiguan, maar ook naar diens grotere broer de Touareg - is niet alleen een maatje kleiner, hij heeft zijn pijlen bovendien gericht op een selectief clubje concurrenten. Semi-terreinwagens met een opvallend uiterlijk, die in verregaande mate te personaliseren vallen. Zoals de Suzuki Vitara en de Toyota C-HR.

Zelden de vanafprijs

Je kunt de stoere Duitser van buiten én van binnen van een tweede kleur voorzien, waardoor de T-Roc speelser oogt dan menig andere Volkswagen. Je zit dan wel vast aan het Style-uitrustingsniveau plus een optiepakket, waardoor de geadverteerde vanafprijs van € 25.995 zelden onderaan het orderformulier zal prijken. Voor de vierwielaangedreven benzineversie bwaarmee wij onze testkilometers maakten, ben je zelfs minimaal € 37.290 verschuldigd.

Vanwege het bestaan van de Tiguan schatten veel mensen de T-Roc te klein in. Het is namelijk geen opgeruigde Polo, maar een verhoogde Golf. Met afmetingen van 4.23 meter lang, 1.82 meter breed en 1.57 meter hoog is hij 25 centimeter korter, 2 centimeter smaller en 5 centimeter lager dan de Tiguan. Wij reden het voorlopige vlaggenschip: een 2.0-liter viercilinder benzinemotor met turbo, goed voor 190 pk, 320 Nm koppel en 1.700 kilogram trekgewicht. De instapversie weet raad met een aanhanger tot 1.300 kilo; kun je meteen bepalen of die extra kilo's je de stevige meerprijs waard zijn.

Hoge zit als extraatje

Rijden doet de T-Roc als iedere andere Volkswagen: je weet wat je kunt verwachten. De bedieningsknoppen zitten op een logische plaats, het is kinderlijk eenvoudig om een goede zitpositie te vinden en de onderstelafstemming houdt het midden tussen sportief en comfortabel. Als extraatje krijg je er een hoge zitpositie bij. Daar profiteer je van wanneer je door de voorruit kijkt, maar over je schouder betaal je een prijs voor het opvallende uiterlijk van de semi-terreinwagen: de T-Roc heeft aan de achterzijde namelijk een stel flinke dode hoeken. Volkswagen heeft de afgelopen jaren de nodige rijhulpsystemen ontwikkeld en die zijn ook grotendeels leverbaar op hun nieuwste model. Een noodremsysteem met voetgangersherkenning behoort tot de standaarduitrusting.

Zoals de buitenzijde van de Volkswagen te personaliseren valt, zo kun je ook verschillende accenten aanbrengen in het interieur. De uitwerking is wisselend; we hebben verschillende T-Rocs gereden en niet elke configuratie pakte even voordelig uit. Zo is het rood uit de folder op het dashboard wel erg nadrukkelijk aanwezig; alsof je in plaats van in je auto, in de achtbaan stapt. Het viel ons bovendien op dat Volkswagen voor de T-Roc andere interieurmaterialen heeft gebruikt dan we van de fabrikant gewend zijn. De kunststoffen zijn harder; volgens de ingenieurs komt dat omdat die plasticsoort hen beter in staat stelt om gehoor te geven aan de personalisatiewensen van de klant. Dat zou natuurlijk kunnen, maar we kennen auto's waarbij er zonder kwaliteitsverlies kan worden gepersonaliseerd.

Merkvreemde vondsten

Zolang je er van af blijft, oogt het binnenste van de crossover in elk geval fraai. Dat geldt ook voor de digitale klokkenwinkel, die je in staat stelt de navigatiekaart tussen je meters tevoorschijn te toveren. Oorspronkelijk is die techniek afkomstig van Audi en zo komen we wel meer 'merkvreemde' vondsten tegen aan boord van de T-Roc. Wat te denken van een opberglade onder de voorstoel? Zoiets zou je eerder van zustermerk Skoda verwachten. Het is ook meteen het enige handigheidje; de nieuwe Volkswagen heeft bijvoorbeeld geen dubbele bagagebodem of verschuifbare achterbank. Wel beschik je in de kofferbak over een imposante hoeveelheid bergruimte: maar liefst 445 liter met de achterbank overeind en 1.290 stuks met de rugleuningen neergeklapt.

Achterpassagiers met een lengte boven de 1.90 meter komen er bekaaider vanaf: de hoofdruimte achterin is weliswaar dik in orde, maar de beenruimte schiet te kort. Drie volwassenen kunnen hier hoe dan ook niet naast elkaar plaatsnemen; de hoge middentunnel beneemt de middelste inzittende de benodigde beenruimte.


Bekijk ook onze rijtest van de Volkswagen Tiguan (met video)