Gezellig skiën in Italië

Tekst: Petra Strijdhorst. Foto’s: Tourismusverband Hochpustertal / H.Ried

Niet te vroeg gejuicht: je kunt wel een pasje kopen voor alle kilometers, maar in feite zijn het twaalf losstaande gebieden. Je kunt een eind komen met de gratis skibussen die de gebieden verbinden. Of je kunt met je eigen auto gaan toeren, maar die moet je maar net bij je hebben.

Het Hochpustertal ligt in het oosten van Dolomiti Superski en heeft ruim vijftig kilometer piste, waaronder de steilste piste van Zuid- Tirol. Met een mix van lef en voorzichtigheid kom je ook hier bijna altijd veilig beneden. Wij kwamen in het skigebied Helm boven Sesto geen enkele hobbel, bobbel of onregelmatigheid tegen.

Matthias Santer, onze gids, vindt dit geen ‘gezellige’ skipiste. “Nepsneeuw is niet gezellig. Echte sneeuw is licht daar kan je gezellig doorheen skiën. Nepsneeuw zijn kleine balletjes, net polenta.” Aan het begin van de dag kan je er nog redelijk doorheen komen, maar als het aan het einde wat warmer wordt en er zijn honderden skiërs en snowboarders doorheen geploegd, dan wordt het lastiger.

Over de gehele breedte van de piste zijn flinke sneeuwhopen ontstaan en ertussen ligt een ijzig parcours waar het Thialf in Nederland trots op zou zijn. Genoeg geklaagd, zonder die ongezellige nepsneeuw hadden wij hier helemaal niet kunnen skiën.
Het ligt voornamelijk op de onderste delen van de pistes, waar in de omringende bossen al vele sneeuwloze plekken te zien zijn. En in de loop van de week word je er gek genoeg ook een soort handig in om heelhuids beneden te komen. Helemaal aan het einde wordt die uitdaging bijna nog leuk ook.

Hoe dan ook, hogerop kan je in ieder geval heerlijk zwieren en zwaaien met prachtige uitzicht op de Dolomieten. De pistes op de huisberg van Sesto zijn breed, en lopen vaak door de bossen heen. Ook aan kinderen en beginners is gedacht met minder steile hellingen, een rendierpark en een reuzensneeuwpopfamilie.

De langlauffans hebben genoeg aan het feit dat er 200 kilometer loipe in het Hochpustertal ligt. En dat meervoudig olympisch- en wereldkampioen langlaufen Ole Einar Björndalen hier regelmatig zijn trainingsrondjes maakt zegt eigenlijk ook al meer dan genoeg. Voor de beginners nog even een tip: langlaufen is genieten. Het is volledige stilte als je door de bossen lijkt te zweven. Het is ontspanning door inspanning, als je het eenmaal kan. Daarvoor is het gewoon keihard werken.

Even geen zin om te skiën? Neem dan een dagje de tijd om de trots van het Hochpustertal te bekijken: de Drei Zinnen (Italiaans: Tre Cime Lavaredo). Deze drievoudige bergtop bestaat uit: de Westliche Zinne (2973 m), de Grosse Zinne (2999 m) en de Kleine Zinne (2856 m). Bij het zien van deze berg weet je waarschijnlijk gelijk wat er zo bijzonder is aan de Dolomieten. Ze zijn ruig, woest en steil.

Laat je niet verleiden om de hele dag op ski’s te staan. Je bent hier in Italië, maak kennis en geniet van het Italiaanse tempo. En mocht je nog niet geloven dat het Hochpustertal in Zuid-Tirol uitermate gezellig kan zijn, dan raad ik je alleen nog aan om de plaatselijke wijnen te proberen. Wedden dat aan het einde van de avond de bergen nergens mooier zijn, de traditionele après-ski compleet vergeten is en dat je zelfs die nepsneeuw gaat waarderen?

Dobiacco
San Candido
Sesto