Avoriaz: modeldorp in de sneeuw

Van supermarkt tot pinautomaat, overal kan je komen op de ski. Bovendien is elk appartementencomplex ‘ski-in/ski-uit’: vaak met aansluiting op meerdere pistes. In geen skigebied zal je dus meer op de ski’s staan dan in Avoriaz. De enige andere vervoermiddelen zijn rupsvoertuigen, sneeuwscooters en knusse paardensledes. Auto’s staan namelijk een paar honderd meter buiten het dorp geparkeerd.

Wintersport is de overheersende factor in ‘Avo’. Het dorpshart is een beginnerpiste annex kinderparadijs, rondom liggen winkels, restaurants, terrasjes. Twee stoeltjesliften dwars door het dorp maken het geheel bijna surrealistisch. Het resultaat is een uniek Alpendorp, onvergelijkbaar met elk ander wintersportoord. Zo zou je een communistisch skioord kunnen voostellen: met uniforme bouwstijl en gigantische complexen, volgestampt met gelijkvormige appartementen. Alleen hamers en sikkels ontbreken nog. Misschien daarom vinden sommige mensen dit gewaagde wintersportexperiment een grandioze mislukking. Ik niet. Na meer dan dertig jaar is Avoriaz zijn tijd nog steeds ver vooruit.

Van welke kant je het dorp ook nadert, wat er direct uitspringt is de unieke en consequent doorgevoerde architectuur. Avoriaz werd geheel ontworpen door drie jonge architecten. Van de dorpskerk tot de skilifthuisjes, van de supermarkt tot de appartementcomplexen, alles is uitgevoerd in dezelfde karakteristieke stijl. Elk gebouw is bijvoorbeeld bekleed met vierkante plakken hout, zogenaamde ‘tavaillons’, die veel gebruikt worden in de lokale bouwtradities.

Kijk je nog beter, dan zie je dat geen enkel gebouw rechte hoeken heeft. Rechte hoeken vind je immers ook niet in de natuur, was de gedachte van de architecten. De contouren van de daken volgen ruwweg de vorm van de omliggende bergen. Zo lijkt het dorp van veraf over te vloeien in de Alpentoppen. Een voorbeeld van mimetische architectuur: het imiteren van natuurlijke vormen. En hoewel Avoriaz vooral bekend staat om de megacomplexen met honderden kabouterappartementjes, vind je lager in het dorp - met weergaloos uitzicht over de rotsvallei richting Morzine - een aantal jaloersmakend mooie luxechalets. Ze bieden alles van knapperende haardvuren tot borrelende jacuzzi’s en kosten gemiddeld tussen de twee- en vijfduizend euro per week….

Tip: Loop het Hotel Les Dromonts binnen voor een drankje. Daar zie je de typische architectuur van Avoriaz op zijn best.

De ligging van Avoriaz is evenmin verkeerd. Rond, maar voornamelijk boven het dorp liggen namelijk de hoogste en mooiste pistes van heel Portes du Soleil. Op Avoriaz’ hogere pistes is begin april de sneeuw nog verbluffend goed, dat moet gezegd worden: onvervalste knappersneeuw, precies hard genoeg en nauwelijks ijs. Alleen al daarom blijf ik de eerste dagen zonder mij een seconde te vervelen op de pistes van Avoriaz, dik 150 kilometer lang.

Daarvan spreekt vooral het Domaine des super noirs tot de verbeelding. Het ‘domein van de superzwarte pistes’ en dat is geen woord teveel. Daar dendert het kilometerslange racecircuit Coup du Monde over een lange, smalle bergkam naar beneden. De uitzichten onderweg zijn fenomenaal, van een bird’s eye view over Avoriaz tot de groene bergdalen tientallen kilometers verderop. Aan weerszijden van deze bergkam lopen twee diepzwarte pistes waar je minder tijd krijgt om rondom te kijken. Rechts de Combe de Machon, deze steile, diepe bergkom – een hel van buckels - is zonder twijfel een van de heftigste afdalingen in de Alpen.

De andere kant is nog extremer: de woeste, ongeprepareerde piste sauvage (‘woeste piste’) Crozats. Dit soort superhellingen maken Avoriaz tot een topgebied. Maar ook de onbeboste sneeuwvlaktes van Chavanette één bergrug verderop - dankzij de luwte van een nabije rotswand altijd goede kwaliteit sneeuw. Of de brede carvepistes van Arare - dagelijks open tot half zes ‘s avonds voor mensen die niet van ophouden willen weten. Eigenlijk heb je alles in Avoriaz. Je zou bijna vergeten dat het onderdeel is van het grootste skigebied ter wereld.

Het skigebied van Avoriaz zou al genoeg zijn voor een hele week. Daarnaast is Avoriaz verreweg de beste uitvalsbasis in Portes du Soleil om dit megagebied te verkennen: de spin in het uitgestrekte skiweb. Je kan er doorsteken naar vier van de vijf massifs die het skigebied opbouwen. Dat staat garant voor lange dagtochten in alle richtingen. Over de beruchte steile piste ‘Mur Suisse’ glijd ik Zwitserland binnen, richting de plaats Champéry. En dan kan ik nog verder, langs plaatsjes als Les Crosets en Morgins. Op die manier verken ik grote delen van Portes du Soleil. Elke ochtend vanuit Avoriaz in een andere richting, eerst naar de Zwitserse kant, later naar de Franse plaatsjes Châtel, Les Gets en Morzine. Kilometervreten!

De laatste nacht maakt Avoriaz alle beweringen over sneeuwzekere microklimaten waar. Het is begin april en de hele nacht door vallen dikke, zachte sneeuwvlokken. De volgende ochtend liggen Avoriaz en pistes onder een laagje dons van 15 centimeter dik. Perfecte omstandigheden voor de ‘snowcross’ Marmotte, een afdaling die piste noch offpiste is. Het is simpelweg een boomloze helling die niet wordt geprepareerd, maar wél lawineveilig wordt gemaakt. Door die ongeprepareerde staat is een snowcross doorgaans lastig of onaantrekkelijk, maar voorzien van een vers laagje poeder worden de afdalingen goddelijk.

Zoals vanochtend. Ik zweef door een uitgestrekte speeltuin van natuurlijke halfpipes, geultjes, sprongetjes en kliffen. Dat snowcross leuk is weten trouwens meer mensen. Overal rondom hoor ik mensen juichen van puur genot. Sommige zitten zelf van top tot teen onder een laagje sneeuw. Dan gaat het snel: twee uur later is de piste volledig 'uitgespoord'. De snowcross pistes - er zijn er vier - zijn dan ook een groot succes: Avoriaz plant de komende jaren geen nieuwe pistes, maar wél meer snowcross-afdalingen. De populariteit bewijst ook dat Avoriaz vooral fanatieke, ervaren wintersporters trekt. Echt overal staan sporen in de sneeuw, vaak tot ver buiten de piste en op de meest onmogelijke plaatsen.

Vermijd als het even kan de hele maand februari: te druk en te duur. Eind maart vonden wij rond Avoriaz nog prima sneeuw, maar in veel lager gelegen delen van Portes du Soleil waren de pistes papperig en soms met bruine plekken. Voor de beste skicondities én de beste prijzen ga je begin tot half januari.

Tip: Door Avoriaz lopen geen wegen maar skipistes. Dat betekent dat je overal kan skiën, maar ook dat je veel door de sneeuw zult lopen. Een paar waterdichte schoenen of moonboots is dan ook een must.

Internet: www.avoriaz.com