Op Pad met Bert

Een bloedmooie zondag heeft ons, mijn dochter en ik, naar het bos gedreven. Voorjaarslucht willen we opsnuiven, want we zijn die winter nu wel beu. Het is fris maar heerlijk buiten en de knoppen aan de bomen verraden dat het voorjaar op z’n kans wacht. We wandelen door een statige beukenlaan als we ineens een vrouw met kind op het pad zien staan. Ze kijken het bos in en als we ze passeren zien we waarom: de vader van het gezin staat te wateren tegen een dikke boom. Mijn dochter ziet het, kijkt mij schichtig aan en zegt, als we buiten gehoorsafstand van het gezin zijn: ‘Papa, die meneer stond tegen een boom te plassen!’ Haar blik verraadt verontwaardiging. ‘Tja, die meneer moest misschien heel nodig’, probeer ik, ‘daarom is hij even het bos in gelopen voor een plas’. Ze hoort het aan en denkt na. ‘Dat snap ik wel, papa’, zegt ze dan, ‘maar het is toch zielig voor die boom?’ Zeven jaar is ze, en een denkertje. ‘Denk jij dan dat die boom het merkt?’, vraag ik haar. ‘Natuurlijk!’, zegt ze boos, ‘hoe zou jij het vinden als er iemand tegen je aan plast? Dat is toch vies!’ Daar heeft ze een punt. Ik zou het helemaal niet leuk vinden. Maar ik ben geen boom, dus ik probeer het nog eens: ‘Die meneer moest echt heel nodig denk ik, dus het was een beetje ’n noodgeval, snap je?’ Ze schudt het hoofd, zucht en kijkt mij indringend aan. ‘Maar pap, hij kan toch ook náást de boom plassen? Dan heeft de boom er geen last van.’ Zo heb ik het nog nooit bekeken. Waarom plassen mannen eigenlijk tegen bomen? En waarom is in het porselein van een pisbak altijd een ‘richtvlieg’ verwerkt?  Is het territoriumdrift, afbakeningszucht? Is het ons jachtinstinct, dat ons ingeeft dat we altijd moeten richten en iets raken? Of zijn we gewoon onnadenkende boombezoedelaars, te dom om ons te realiseren dat we tegen een prachtige boom, die qua leeftijd onze grootvader had kunnen zijn, staan te pissen? Het heeft bijna 45 jaar geduurd, maar vandaag opent mijn dochter van zeven mij de ogen. Nooit meer zal ik een boom aanranden, voortaan doe ik het keurig ernaast. In een mooi boogje, dat dan wel.

Bert Gorissen  

Lees de nieuwste eredities van Op Pad en Toeractief. Nu in de winkel!