Bewegwijzering: een historische taak

Mede door Europese regelgeving moeten wegbeheerders – rijksoverheid, provincies, gemeenten en waterschappen – de bewegwijzering tegenwoordig openbaar aanbesteden. Daardoor is de landelijke regie, zoals de ANWB die altijd had gevoerd, onder druk komen staan en worden steeds meer tekenen zichtbaar van een versnippering van de bewegwijzering.

Om de samenhang tussen de bewegwijzering en een uniforme vormgeving en uitstraling te waarborgen, zijn in 2007 twee onafhankelijke stichtingen in het leven geroepen: de Stichting  Bewegwijzering Nederland (SBN) en Inkoopbureau Bewegwijzering Nederland (IBN). Daarmee heeft de ANWB laten zien haar verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de bewegwijzering nog altijd serieus te nemen.

Eind 2010 maakte de minister bekend dat de landelijke coördinatie niet wordt ondergebracht bij de Stichting Bewegwijzering Nederland maar bij de rijksoverheid, als onderdeel van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu. De nieuwe organisatie gaat het databasebeheer, de coördinatie en de planvorming voor de bewegwijzering uitvoeren.

In de aanloop naar de nieuwe situatie (mogelijk per 2013) is het belangrijk verdere versnippering te voorkomen. Daarom blijven de ANWB en de stichtingen lopende contracten uitvoeren. De VNG adviseert gemeenten ook contracten in stand te houden of zelfs nog over te stappen naar SBN. De stichting IBN kan sowieso doorgaan, omdat sommige wegbeheerders blijvend behoefte hebben aan ondersteuning bij inkoop, plaatsing en beheer van de bewegwijzering.

Na 2013 is er voor de ANWB geen rol meer in de algemene (utilitaire) bewegwijzering en blijft alleen de toeristische bewegwijzering over, bijvoorbeeld fiets- en wandelroutes, knooppuntnetwerken en informatiepanelen. De komende jaren is het voor de ANWB vooral van belang dat de overgang naar de nieuwe situatie soepel verloopt, met name voor de betrokken medewerkers.