Kerstkoorts

In alle hevigheid. Of is het normaal dat je hart een sprongetje maakt wanneer je in de auto wordt toegezongen door Chris Rea? En dat je in je dromen visioenen krijgt van gevulde kalkoenen, hertenbiefstuk in rode wijnsaus en een crème brûlée van limoen?

Misschien heeft mijn weekendtrip naar Londen er iets mee te maken. De Britse hoofdstad is in december een belevenis. Winkelwalhalla Oxford Street is volledig in kerstverlichting gehuld, de warenhuizen pakken uit met enorme kerstbomen, live opera in het trappenhuis en aanlokkelijke kerstaanbiedingen. En dan de foodhalls. Een attractie op zich! Verse fudge, bonbonnetjes als sieraden, exquise vlees- en visgerechten. Je kijkt je ogen uit.

Natuurlijk heeft kerst ook een keerzijde. Zo lig ik ieder jaar met mijn vriend overhoop over de aankleding van de boom. Hij vindt dat we nog best een jaartje met die oude ballen kunnen doen, ik vind diezelfde ballen zóóó 2009 en betoog dat paars dé kleur is van dit jaar. En dan het kerstdiner. Bij wie schuiven we dit jaar aan, of doen we het gewoon lekker thuis? En als we het thuis doen, wie nodigen we dan uit? En, hamvraag: wat zetten we de gasten voor? Of halen we gewoon het gourmetstel uit de bezemkast en laten we iedereen zelf aanrommelen.

Tja, kerst is kopzorgen, maar het blijft het leukste feest van het jaar. En deze redacteur gaat vanavond met grote spoed naar de Gamma. Straks zijn de bomen op!