WIFI wat?

Dat werd me al meteen duidelijk toen ze het World Wide Web hardnekkig met De Internets aanduidde. Meervoud dus. Ook dacht ze dat het een doosje is dat je ergens kon aanschaffen. 'Verkoopt De Bijenkorf De Internets?', vroeg ze me met een serieus gezicht.

'Nee, buurvrouw,' zei ik kalm, de leeftijd van mijn buurvrouw in gedachten houdend (ze vierde al vijf jaar achtereen haar zeventigste verjaardag). 'Maar als u wilt, kan ik een aansluiting verzorgen'.

De aansluiting kwam en buurvrouw ging meteen aan de slag met De Internets. Het werd een ramp. Op de plek van een emailadres vulde ze een URL in en andersom ('ik krijg maar geen post'). Bovendien presteerde ze het tegelijkertijd de shift, control, insert en backspace in te toetsen. Op een gegeven moment stond het beeld op z'n kop.

Ze liet zich niet uit het veld slaan door al die digitale tegenslagen. Integendeel. De Internets werd een prestigeproject. Op een gegeven moment vroeg ze standaard om een hotelkamer met WIFI. Geen idee wat het was, maar buurvrouw had wel in de gaten dat wij dat belangrijk vonden. Ze wacht nog altijd op de bellboy die met de WIFI op een trolley binnen komt rijden.

Inge Mink