Smullen bij de Belgen

‘Schransen!’ klinkt het dan solidair, want godogod wat word je culinair vertroeteld door het Waals Comité ter Bevordering van Gecorrumpeerde Toeristische Bijdragen. Je moet ’s zien hoe snel gewetensbezwaren verdwijnen als er kwartelkont met in tien jaar oude Armagnac geweekte truffels gevonden door gestreepte babyzwijntjes uit de Périchord op het menu staan. Een Mach 3 raket is er niets bij.

Ik was de gelukkige die mocht afreizen, niet in het laatst omdat ik redacteur toerisme ben. En dan ga je natuurlijk op je strepen staan. Het werd een festijn om niet licht te vergeten. Acht gangen, acht wijnen, acht keer rennen naar het toilet om ballast te lozen…zucht, waren alle avonden maar zo. De plek: het onovertroffen restaurant Jean de Bohême in Durbuy. Een nogal chique bedoening met tafellakens die niet van gerecycled toiletpapier waren gemaakt en kaarsen waar je geen alkaline-batterij in hoefde te werpen. Ik bedoel maar te zeggen: het was een plezante afwisseling van onze lokale frietorama.

In ons notabele eetlokaal viel me iets op: de Hollanders die er zaten deden nogal krampachtig, terwijl de Belgen met een air van ‘wij eten hier dagelijks’ in hun lamskoteletjes prikten. In een formeel restaurant gedragen de luitjes boven de rivieren zich altijd, tja, formeel. Er moet in hun onderbewustzijn vast een stemmetje klinken dat dwingend verkondigt: eigenlijk horen wij hier niet thuis. Verrassend nieuws voor de Belgen: d’n Ollander is toch nog modest.