Lelijke kast

De tweejaarlijkse brocantemarkt van Amiens is een uitgelezen kans om de zoldermeuk van Fransen ’s grondig door te spitten. Zowel in het voorjaar als het najaar wordt de stad met de grootste kathedraal van Frankrijk voor één dag omgetoverd tot een openluchtboetiek met zo’n tweeduizend locals die van hun spullen afwillen. Vooral lelijke dingen natuurlijk, want de mooie houd je zelf. Dat weten ze zelfs in Frankijk.

Het antieke tandartskastje dat ik had gespot was mooi van lelijkheid, dus feitelijk viel ie in beide categorieën. De prijs was om zo te zeggen stevig, € 375,-Tijd voor onderhandelingen op z’n Frans. ‘Zeg ami, wat moet dat afschuwelijke lelijke kreng kosten?

€ 375,-

'Pardon, ik hoef de hele kraam niet te kopen.'

€ 300,- en geen centime minder.

‘Er moet een nieuwe glasplaat op, nieuwe knoppen, een nieuwe poot, de bovenste lade hangt scheef, een likje verf kan geen kwaad, de doppen onder de poten ontbreken, ik kan niet checken of ie authentiek is, eigenlijk is de kast te groot voor mijn hal, er zit viezigheid aan het rechterzijpaneel, mijn vriend haat antiek, misschien is ie helemaal niet hip, voor hetzelfde geld koop ik een splinternieuwe kast, er past geen A4-papier in de laden, o kan er geen flatscreen op staan?, gek dat er nog niemand een bod heeft gedaan, de kast…'

Al goed, al goed. Voor € 240,- is de kast le vôtre. Dat klonk een stuk beter. Ik weet wel hoe Nederlanders in het buitenland afdingen. Gewoon een flink potje lopen zeik.n.