Hi hi hi hi hi

Soms Benetton, als pa en ma niet tot de Japanse upperclass behoren. Geen Esprit, het idéé, want dat vinden zelfs Japanse bakvissen niet te doen.

In de fijne Parijse boetiekwijk Marais werd ik aangesproken door twee in designeroutfit gestoken Japanse tienermeisjes. Met Manga-ogen and all. ‘Can I ask you question?’ vroeg de kleinste van het stel (en ze waren al niet aan de lange kant). ‘Do you know this store?’

Het Vuitton-Gucci-Chanel grietje wees op een Japanse tekst in haar reisgids, die volgens ons (we gokten maar wat) Designerwinkels in Parijs heette. Terwijl ze het vroeg, ontdekte ze haar taalflatertje. ‘O, is Japanese book’, giechelde ze bescheiden achter haar knaloranje Hermès-handschoentje. ‘You are not Japanese.’

Op hetzelfde tijdstip kregen het Japanse duo en ik een lachstuip.

Meestal voelen we ons mijlenver verwijderd van de biosfeer van die rare Japanse tieners. Maar nu waren we gewoon drie toeristen die op elkaars lachspieren werkten. We begrepen elkaar uitstekend, ook al stonden onze geboorteledikantjes 10000 kilometer uit elkaar.