Amerikaanse efficiency

Betalen ging met één druk op de knop en hup, de Ubercoole-Hudsonview-suite-met-flatscreen was mine voor een midweekje.

Mijn enige probleem: ik vergeet bij de reservering altijd wat door te geven. Bijvoorbeeld dat ik een niet-roken kamer wil, of een sterke voorkeur heb voor de eerste verdieping (ik heb Towering Inferno gezien). Of dat ik tóch maar dat peperdure ontbijt bestel, of de ochtendkrant of de gevulde koelkast. De lijst is eindeloos van hotelzaken waar ik achteraf pas het nut van inzie.

Amerikaanse receptionistes - die ik daarna helaas moet bellen - houden daar niet van. Die zijn namelijk zo efficiënt als een robot in een Crysler-fabriek. Éen verzoekje kunnen ze nog wel aan, maar bij drie beginnen ze te knarsetanden.

'Why didn't you read the form correctly?' luidt hun chagrijnige antwoord. Ik zie altijd een kauwgomklappende schoolmeid voor me met een Beehive-kapsel uit de jaren zestig, maar dat kan verbeelding zijn.

Tegen mijn zin in zeg ik toch maar een kruiperig 'sorry'. Uiteraard alleen uit eigenbelang. Voor je het weet stopt zo'n hotelsekreet je in de bezemkast.

Inge Mink