Het raam

Boven in ons pand bevindt zich de kleine studio van waaruit ik vertel over de laatste politieke ontwikkelingen. Een soort zolderkamertje met twee camera’s, wat lampen, een tafel en een paar stoelen. Meer is het niet en meer is er ook niet nodig.

Door het raam op de achtergrond zijn de gebouwen van de Kamer te zien. Tegelijkertijd ziet iedereen thuis wat voor weer het is in Den Haag. Zon, regen, hagel of sneeuw, of donkere wolken die zich boven politiek Den Haag soms symbolisch lijken samen te pakken. Het is allemaal live zichtbaar, net zoals die twee duiven die het achter mijn rug in de dakgoot heel gezellig hebben of die ene meeuw die af en toe eigenwijs staat mee te luisteren aan de andere kant van het raam.

Tja, dat raam. Hoe vaak krijg ik van kijkers niet het verzoek of ik dat niet eens wil wassen. Ze hebben gelijk. Vandaar dat ik het maar eens uitleg. Er zijn dagen, in een bepaald jaargetijde, waarop de zon tijdens sommige uitzendingen keihard naar binnenvalt. Gevolg: je ziet ieder plekje op het raam. Helaas er is bijna niets aan te doen. Af en toe is een cameraman zo dapper om de goot in te stappen met spons en zeem (mij echt niet gezien), en ook hebben we ieder apparaat al uitgeprobeerd om de boel schoon te houden. Maar als het al lukt, is het een paar uur later vaak weer mis.

Misschien komt er ooit een oplossing voor, maar voor nu weet u in elk geval hoe het komt. Ik hoop dat mij dat de komende tijd heel wat mailtjes en twitterberichten bespaart.