'Geen moslims op de A4'

De snelweg A4 bij Delft wordt doorgetrokken tot aan Schiedam. Deze snelweg mist al 46 jaar een stukje asfalt van 7 kilometer. Ik reed laatst over deze A4 om de eeuwige file op de A13 naar Rotterdam te omzeilen. Dat werd natuurlijk geen succes. Na enkele kilometers over een schitterend stukje asfalt gereden te hebben, inclusief rustplekken en viaducten, werd de driebaansweg plots gereduceerd tot één baan. In de verte zag ik Schiedam al aan de horizon opdoemem, maar de weg dwong mij linksaf te slaan. Achter de vangrail zag ik het asfalt nog een stukje doorlopen om uiteindelijk over te gaan in weiland.

Na 46 jaar gesteggel over de A4 mag hij nu eindelijk afgemaakt worden. In 2015 kan ik waarschijnlijk voor het eerst naar de ANWB rijden over de A4. Het gesteggel is een schoolvoorbeeld van het poldermodel. Iedereen mag zijn mening geven en ondertussen wordt er gezocht naar een compromis. Dat heeft dus bijna 50 jaar lang geen succes gehad. In China doen ze dat toch een stuk voortvarender. Oké, de communistische aanpak waarbij bewoners hun huis moeten verlaten voor het landsbelang in de vorm een nieuwe weg of een Olympisch Stadion verdient ook de schoonheidsprijs niet. Toch moet het voor een minister of wegenbouwer bijna utopisch in de oren klinken: vandaag iets bedenken en morgen aan de slag.

Aan de andere kant: stel dat deze manier van besturen terecht komt bij een politicus met andere voortvarende gedachten. Niet over snelwegen of schoolboeken, maar over allochtonen. Vandaag bedenken en morgen aan de slag, krijgt dan wel een hele spannende connotatie. Ik zie de krantenkoppen na de volgende verkiezingen al voor me: ‘Vanaf morgen geen moslims meer over de A4’. Laten we dan toch maar voor de consensus gaan, ook al gaat dit zo traag als stroop.

Stephan Grout