Mountainbike vergunning

De verplichte vergunning kost vijf euro en heeft de vorm van een sticker. Ze zijn te koop bij wielerzaken en bezoekers centra. Kijk ook op: www.natuurmonumenten.nl Wanneer je de routes rijdt, zul je merken dat Nederland meer hoogteverschillen heeft dan je misschien denkt. Er zitten een paar hele pittige bij, maar ook eenvoudige. De meeste routes zijn van Staatsbosbeheer, grootgrondbezitter nummer één van Nederland, met een bezit dat voor negentig procent bestaat uit bossen, heidevelden en zandverstuivingen. 

De natuurbeschermorganisaties staan voor de belangen van de natuur, maar houden tevens de behoeften van de recreant voor ogen. Ze zijn van mening dat recreatie en natuur bondgenoten zijn in plaats van tegenstanders. Planten en dieren hebben in de regel geen last van mountainbikers zolang die niet in kwetsbare gebieden komen. Het is vooral de ontmoeting tussen de wandelaar en de mountainbiker die tot spanningen kan leiden. De behoefte aan stilte en rust, tegenover een actieve vorm van recreatie. Beschouw het als een uitdaging dat je als mountainbiker wordt geaccepteerd. Vermijd ergernis!

Een verdere uitbreiding van de mountainbikeroutes zal dan ook in de toekomst mogelijk zijn. Of een route leuk en uitdagend is, hangt er vooral van af of deze tot stand is gekomen in samenwerking met MTB-verenigingen en hun enthousiaste leden. De hand van een mountainbiker is duidelijk herkenbaar. Lange, rechte stukken worden zo veel mogelijk vermeden en veel technische stukken worden ingelast, zoals bochtige singletracks en downhills met drop-offs.  De gebezigde termen komen uit Amerika. Nederlandse mountainbikers nemen ze over, zoals het woord 'singletrack', de benaming voor een typisch mountainbikepad van niet veel meer dan een banddikte breed. Je zult het in dit boek veelvuldig tegenkomen. Dankzij de inzet van veel enthousiaste mountainbikers en de welwillendheid van veel organisaties, zoals Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten, zijn er zo veel leuke, vaste routes in Nederland.