Er zijn nog steeds mensen met vooroordelen over Kroatië. Bijvoorbeeld dat het geen gastvrij land zou zijn. En dat de Kroaten er de gewoonte van gemaakt zouden hebben hun gasten zo onbeschoft mogelijk te behandelen. Wie kortgeleden naar Kroatië geweest is, zal u onmiddellijk van het tegendeel willen overtuigen. De vooroordelen stammen uit de jaren toen Joegoslavië een socialistisch land was. De toeristische sector werd toen gerund door grote ondernemingen met slecht betaald personeel dat nauwelijks geïnteresseerd was in hun klanten. Met het oude systeem verdwenen deze monsterondernemingen en konden de Kroaten hun ware gezicht tonen: een vriendelijk gastvrij volk dat nooit om een praatje verlegen zit.

Het zal moeilijk zijn een land te vinden dat naar verhouding net zo'n lange kust heeft als Kroatië. De kust strekt zich bijna 1800 kilometer langs de Adriatische Zee uit van Umag in het noorden van Istrië tot Dubrovnik in het zuiden van de Dalmatische kust. Tel daar vervolgens 1200 eilanden bij op en u begrijpt dat we hier te maken hebben met een zon- en zeebestemming bij uitstek.Een bestemming bovendien die grotendeels nog onontdekt is door Nederlandse gasten. Zongebleekte Romeinse ruïnes, slaperige middeleeuwse stadjes en prachtige oude dorpen bewijzen dat er in Kroatië méér onder de zon is dan strandvermaak.

Begin jaren negentig was Kroatië een land in oorlog. In 1992 kreeg het land zijn zelfstandigheid. Hoewel Kroatië zelf weinig oorlogsschade opliep, bleven de stranden vele jaren lang angstaanjagend leeg. Nu de vrede gelukkig is teruggekeerd, leeft Kroatië weer op. Sinds 2000 beleeft het toerisme aan de kusten en op de eilanden een spectaculaire wedergeboorte.